Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
агдёжзйклмнопрстфхцчш

Ме́хаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ме́хаўка
Р. Ме́хаўкі
Д. Ме́хаўцы
В. Ме́хаўку
Т. Ме́хаўкай
Ме́хаўкаю
М. Ме́хаўцы

Ме́хаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ме́хаўшчына
Р. Ме́хаўшчыны
Д. Ме́хаўшчыне
В. Ме́хаўшчыну
Т. Ме́хаўшчынай
Ме́хаўшчынаю
М. Ме́хаўшчыне

Ме́хіка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз.
Н. Ме́хіка
Р. Ме́хіка
Д. Ме́хіка
В. Ме́хіка
Т. Ме́хіка
М. Ме́хіка

мехіка́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мехіка́нскі мехіка́нская мехіка́нскае мехіка́нскія
Р. мехіка́нскага мехіка́нскай
мехіка́нскае		 мехіка́нскага мехіка́нскіх
Д. мехіка́нскаму мехіка́нскай мехіка́нскаму мехіка́нскім
В. мехіка́нскі (неадуш.)
мехіка́нскага (адуш.)		 мехіка́нскую мехіка́нскае мехіка́нскія (неадуш.)
мехіка́нскіх (адуш.)
Т. мехіка́нскім мехіка́нскай
мехіка́нскаю		 мехіка́нскім мехіка́нскімі
М. мехіка́нскім мехіка́нскай мехіка́нскім мехіка́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мехі́кскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мехі́кскі мехі́кская мехі́кскае мехі́кскія
Р. мехі́кскага мехі́кскай
мехі́кскае		 мехі́кскага мехі́кскіх
Д. мехі́кскаму мехі́кскай мехі́кскаму мехі́кскім
В. мехі́кскі (неадуш.)
мехі́кскага (адуш.)		 мехі́кскую мехі́кскае мехі́кскія (неадуш.)
мехі́кскіх (адуш.)
Т. мехі́кскім мехі́кскай
мехі́кскаю		 мехі́кскім мехі́кскімі
М. мехі́кскім мехі́кскай мехі́кскім мехі́кскіх

Крыніцы: piskunou2012.

мехкало́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мехкало́на мехкало́ны
Р. мехкало́ны мехкало́н
Д. мехкало́не мехкало́нам
В. мехкало́ну мехкало́ны
Т. мехкало́най
мехкало́наю		 мехкало́намі
М. мехкало́не мехкало́нах

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

мехкало́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мехкало́на мехкало́ны
Р. мехкало́ны мехкало́н
Д. мехкало́не мехкало́нам
В. мехкало́ну мехкало́ны
Т. мехкало́най
мехкало́наю		 мехкало́намі
М. мехкало́не мехкало́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

ме́цены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ме́цены ме́ценая ме́ценае ме́ценыя
Р. ме́ценага ме́ценай
ме́ценае		 ме́ценага ме́ценых
Д. ме́ценаму ме́ценай ме́ценаму ме́ценым
В. ме́цены (неадуш.)
ме́ценага (адуш.)		 ме́ценую ме́ценае ме́ценыя (неадуш.)
ме́ценых (адуш.)
Т. ме́ценым ме́ценай
ме́ценаю		 ме́ценым ме́ценымі
М. ме́ценым ме́ценай ме́ценым ме́ценых

Кароткая форма: ме́цена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ме́ціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ме́ціна ме́ціны
Р. ме́ціны ме́цін
Д. ме́ціне ме́цінам
В. ме́ціну ме́ціны
Т. ме́цінай
ме́цінаю		 ме́цінамі
М. ме́ціне ме́цінах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ме́цінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ме́цінка ме́цінкі
Р. ме́цінкі ме́цінак
Д. ме́цінцы ме́цінкам
В. ме́цінку ме́цінкі
Т. ме́цінкай
ме́цінкаю		 ме́цінкамі
М. ме́цінцы ме́цінках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.