спрасо́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасо́ўваю |
спрасо́ўваем |
| 2-я ас. |
спрасо́ўваеш |
спрасо́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрасо́ўвае |
спрасо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасо́ўваў |
спрасо́ўвалі |
| ж. |
спрасо́ўвала |
| н. |
спрасо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасо́ўвай |
спрасо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрасо́ўваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрастава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрастава́нне |
| Р. |
спрастава́ння |
| Д. |
спрастава́нню |
| В. |
спрастава́нне |
| Т. |
спрастава́ннем |
| М. |
спрастава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрастава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрастава́ны |
спрастава́ная |
спрастава́нае |
спрастава́ныя |
| Р. |
спрастава́нага |
спрастава́най спрастава́нае |
спрастава́нага |
спрастава́ных |
| Д. |
спрастава́наму |
спрастава́най |
спрастава́наму |
спрастава́ным |
| В. |
спрастава́ны (неадуш.) спрастава́нага (адуш.) |
спрастава́ную |
спрастава́нае |
спрастава́ныя (неадуш.) спрастава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрастава́ным |
спрастава́най спрастава́наю |
спрастава́ным |
спрастава́нымі |
| М. |
спрастава́ным |
спрастава́най |
спрастава́ным |
спрастава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрастава́ць
‘пайсці напрасткі (спраставаць дарогу; спрасціць, выпраставаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасту́ю |
спрасту́ем |
| 2-я ас. |
спрасту́еш |
спрасту́еце |
| 3-я ас. |
спрасту́е |
спрасту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрастава́ў |
спрастава́лі |
| ж. |
спрастава́ла |
| н. |
спрастава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасту́й |
спрасту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрастава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спраста́ць
‘пайсці напрасткі (спрастаць дарогу; спрасціць, выпрастаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спраста́ю |
спраста́ем |
| 2-я ас. |
спраста́еш |
спраста́еце |
| 3-я ас. |
спраста́е |
спраста́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спраста́ў |
спраста́лі |
| ж. |
спраста́ла |
| н. |
спраста́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спраста́й |
спраста́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спраста́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрасто́ўваць
‘ісці напрасткі (спрастоўваць дарогу; спрашчаць, выпрастоўваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасто́ўваю |
спрасто́ўваем |
| 2-я ас. |
спрасто́ўваеш |
спрасто́ўваеце |
| 3-я ас. |
спрасто́ўвае |
спрасто́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасто́ўваў |
спрасто́ўвалі |
| ж. |
спрасто́ўвала |
| н. |
спрасто́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасто́ўвай |
спрасто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрасто́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спрасце́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрасце́ю |
спрасце́ем |
| 2-я ас. |
спрасце́еш |
спрасце́еце |
| 3-я ас. |
спрасце́е |
спрасце́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрасце́ў |
спрасце́лі |
| ж. |
спрасце́ла |
| н. |
спрасце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрасце́й |
спрасце́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрасце́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.