дзяці́ны
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяці́ны |
дзяці́ная |
дзяці́нае |
дзяці́ныя |
| Р. |
дзяці́нага |
дзяці́най дзяці́нае |
дзяці́нага |
дзяці́ных |
| Д. |
дзяці́наму |
дзяці́най |
дзяці́наму |
дзяці́ным |
| В. |
дзяці́ны (неадуш.) дзяці́нага (адуш.) |
дзяці́ную |
дзяці́нае |
дзяці́ныя (неадуш.) дзяці́ных (адуш.) |
| Т. |
дзяці́ным |
дзяці́най дзяці́наю |
дзяці́ным |
дзяці́нымі |
| М. |
дзяці́ным |
дзяці́най |
дзяці́ным |
дзяці́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяці́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дзяці́ны |
дзяці́ная |
дзяці́нае |
дзяці́ныя |
| Р. |
дзяці́нага |
дзяці́най дзяці́нае |
дзяці́нага |
дзяці́ных |
| Д. |
дзяці́наму |
дзяці́най |
дзяці́наму |
дзяці́ным |
| В. |
дзяці́ны (неадуш.) дзяці́нага (адуш.) |
дзяці́ную |
дзяці́нае |
дзяці́ныя (неадуш.) дзяці́ных (адуш.) |
| Т. |
дзяці́ным |
дзяці́най дзяці́наю |
дзяці́ным |
дзяці́нымі |
| М. |
дзяці́ным |
дзяці́най |
дзяці́ным |
дзяці́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяцю́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзяцю́к |
дзецюкі́ |
| Р. |
дзецюка́ |
дзецюко́ў |
| Д. |
дзецюку́ |
дзецюка́м |
| В. |
дзецюка́ |
дзецюко́ў |
| Т. |
дзецюко́м |
дзецюка́мі |
| М. |
дзецюку́ |
дзецюка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзяцю́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дзяцю́цтва |
| Р. |
дзяцю́цтва |
| Д. |
дзяцю́цтву |
| В. |
дзяцю́цтва |
| Т. |
дзяцю́цтвам |
| М. |
дзяцю́цтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзячко́віч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзячко́віч |
дзячко́вічы |
| Р. |
дзячко́віча |
дзячко́вічаў |
| Д. |
дзячко́вічу |
дзячко́вічам |
| В. |
дзячко́віча |
дзячко́вічаў |
| Т. |
дзячко́вічам |
дзячко́вічамі |
| М. |
дзячко́вічу |
дзячко́вічах |
Крыніцы:
piskunou2012.
дзячо́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзячо́к |
дзячкі́ |
| Р. |
дзячка́ |
дзячко́ў |
| Д. |
дзячку́ |
дзячка́м |
| В. |
дзячка́ |
дзячко́ў |
| Т. |
дзячко́м |
дзячка́мі |
| М. |
дзячку́ |
дзячка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзячы́ха
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дзячы́ха |
дзячы́хі |
| Р. |
дзячы́хі |
дзячы́х |
| Д. |
дзячы́се |
дзячы́хам |
| В. |
дзячы́ху |
дзячы́х |
| Т. |
дзячы́хай дзячы́хаю |
дзячы́хамі |
| М. |
дзячы́се |
дзячы́хах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дзя́чыць
‘дзякаваць каму-небудзь, чаму-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзя́чу |
дзя́чым |
| 2-я ас. |
дзя́чыш |
дзя́чыце |
| 3-я ас. |
дзя́чыць |
дзя́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
дзя́чыў |
дзя́чылі |
| ж. |
дзя́чыла |
| н. |
дзя́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзя́ч |
дзя́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзя́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.