Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’
бвгдеёжзійклмнрстўфхцчшэя

буя́ністы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буя́ністы буя́ністая буя́ністае буя́ністыя
Р. буя́ністага буя́ністай
буя́ністае		 буя́ністага буя́ністых
Д. буя́ністаму буя́ністай буя́ністаму буя́ністым
В. буя́ністы (неадуш.)
буя́ністага (адуш.)		 буя́ністую буя́ністае буя́ністыя (неадуш.)
буя́ністых (адуш.)
Т. буя́ністым буя́ністай
буя́ністаю		 буя́ністым буя́ністымі
М. буя́ністым буя́ністай буя́ністым буя́ністых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

буя́ніць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. буя́ню буя́нім
2-я ас. буя́ніш буя́ніце
3-я ас. буя́ніць буя́няць
Прошлы час
м. буя́ніў буя́нілі
ж. буя́ніла
н. буя́ніла
Загадны лад
2-я ас. буя́нь буя́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час буя́нячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Буя́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Буя́нішкі
Р. Буя́нішак
Буя́нішкаў
Д. Буя́нішкам
В. Буя́нішкі
Т. Буя́нішкамі
М. Буя́нішках

буя́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. буя́нне
Р. буя́ння
Д. буя́нню
В. буя́нне
Т. буя́ннем
М. буя́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

буя́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. буя́нства буя́нствы
Р. буя́нства буя́нстваў
Д. буя́нству буя́нствам
В. буя́нства буя́нствы
Т. буя́нствам буя́нствамі
М. буя́нстве буя́нствах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Буянцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Буянцы́
Р. Буянцо́ў
Д. Буянца́м
В. Буянцы́
Т. Буянца́мі
М. Буянца́х

буя́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. буя́ны буя́ная буя́нае буя́ныя
Р. буя́нага буя́най
буя́нае		 буя́нага буя́ных
Д. буя́наму буя́най буя́наму буя́ным
В. буя́ны (неадуш.)
буя́нага (адуш.)		 буя́ную буя́нае буя́ныя (неадуш.)
буя́ных (адуш.)
Т. буя́ным буя́най
буя́наю		 буя́ным буя́нымі
М. буя́ным буя́най буя́ным буя́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Буяны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Буяны́
Р. Буяно́ў
Д. Буяна́м
В. Буяны́
Т. Буяна́мі
М. Буяна́х

буя́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. буя́е буя́юць
Прошлы час
м. буя́ў буя́лі
ж. буя́ла
н. буя́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час буя́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

буя́чнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. буя́чнік
Р. буя́чніку
Д. буя́чніку
В. буя́чнік
Т. буя́чнікам
М. буя́чніку

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.