аперы́раваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аперы́раваны |
аперы́раваная |
аперы́раванае |
аперы́раваныя |
| Р. |
аперы́раванага |
аперы́раванай аперы́раванае |
аперы́раванага |
аперы́раваных |
| Д. |
аперы́раванаму |
аперы́раванай |
аперы́раванаму |
аперы́раваным |
| В. |
аперы́раваны (неадуш.) аперы́раванага (адуш.) |
аперы́раваную |
аперы́раванае |
аперы́раваныя (неадуш.) аперы́раваных (адуш.) |
| Т. |
аперы́раваным |
аперы́раванай аперы́раванаю |
аперы́раваным |
аперы́раванымі |
| М. |
аперы́раваным |
аперы́раванай |
аперы́раваным |
аперы́раваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аперы́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аперы́раваны |
аперы́раваная |
аперы́раванае |
аперы́раваныя |
| Р. |
аперы́раванага |
аперы́раванай аперы́раванае |
аперы́раванага |
аперы́раваных |
| Д. |
аперы́раванаму |
аперы́раванай |
аперы́раванаму |
аперы́раваным |
| В. |
аперы́раваны (неадуш.) аперы́раванага (адуш.) |
аперы́раваную |
аперы́раванае |
аперы́раваныя (неадуш.) аперы́раваных (адуш.) |
| Т. |
аперы́раваным |
аперы́раванай аперы́раванаю |
аперы́раваным |
аперы́раванымі |
| М. |
аперы́раваным |
аперы́раванай |
аперы́раваным |
аперы́раваных |
Кароткая форма: аперы́равана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аперы́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аперы́руюся |
аперы́руемся |
| 2-я ас. |
аперы́руешся |
аперы́руецеся |
| 3-я ас. |
аперы́руецца |
аперы́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
аперы́раваўся |
аперы́раваліся |
| ж. |
аперы́равалася |
| н. |
аперы́равалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аперы́руйся |
аперы́руйцеся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аперы́раваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аперы́рую |
аперы́руем |
| 2-я ас. |
аперы́руеш |
аперы́руеце |
| 3-я ас. |
аперы́руе |
аперы́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
аперы́раваў |
аперы́равалі |
| ж. |
аперы́равала |
| н. |
аперы́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аперы́руй |
аперы́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
аперы́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аперы́раваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
аперы́рую |
аперы́руем |
| 2-я ас. |
аперы́руеш |
аперы́руеце |
| 3-я ас. |
аперы́руе |
аперы́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
аперы́раваў |
аперы́равалі |
| ж. |
аперы́равала |
| н. |
аперы́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
аперы́руй |
аперы́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
аперы́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аперыты́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аперыты́ў |
| Р. |
аперыты́ву |
| Д. |
аперыты́ву |
| В. |
аперыты́ў |
| Т. |
аперыты́вам |
| М. |
аперыты́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
апе́рыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
апе́рыцца |
апе́рацца |
| Прошлы час |
| м. |
апе́рыўся |
апе́рыліся |
| ж. |
апе́рылася |
| н. |
апе́рылася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апе́рыўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
апе́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
апе́ру |
апе́рым |
| 2-я ас. |
апе́рыш |
апе́рыце |
| 3-я ас. |
апе́рыць |
апе́раць |
| Прошлы час |
| м. |
апе́рыў |
апе́рылі |
| ж. |
апе́рыла |
| н. |
апе́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
апе́р |
апе́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
апе́рыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аперыяды́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| аперыяды́чна |
- |
- |
аперыяды́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аперыяды́чнасць |
| Р. |
аперыяды́чнасці |
| Д. |
аперыяды́чнасці |
| В. |
аперыяды́чнасць |
| Т. |
аперыяды́чнасцю |
| М. |
аперыяды́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.