Verbum

вішава́ць

‘засыхаць (пра траву)’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Вішаві́чы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ві́шаннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ві́шанскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

ві́шанька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ві́шанька

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Ві́шанькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Віша́р

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

ві́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Ві́шкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы