Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

міратво́рчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

міратво́рчы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	міратво́рчы	міратво́рчая	міратво́рчае	міратво́рчыя
Р.	міратво́рчага	міратво́рчай міратво́рчае	міратво́рчага	міратво́рчых
Д.	міратво́рчаму	міратво́рчай	міратво́рчаму	міратво́рчым
В.	міратво́рчы (неадуш.) міратво́рчага (адуш.)	міратво́рчую	міратво́рчае	міратво́рчыя (неадуш.) міратво́рчых (адуш.)
Т.	міратво́рчым	міратво́рчай міратво́рчаю	міратво́рчым	міратво́рчымі
М.	міратво́рчым	міратво́рчай	міратво́рчым	міратво́рчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Міра́ціна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Міра́цічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мірашча́сны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мірашча́сны	мірашча́сная	мірашча́снае	мірашча́сныя
Р.	мірашча́снага	мірашча́снай мірашча́снае	мірашча́снага	мірашча́сных
Д.	мірашча́снаму	мірашча́снай	мірашча́снаму	мірашча́сным
В.	мірашча́сны (неадуш.) мірашча́снага (адуш.)	мірашча́сную	мірашча́снае	мірашча́сныя (неадуш.) мірашча́сных (адуш.)
Т.	мірашча́сным	мірашча́снай мірашча́снаю	мірашча́сным	мірашча́снымі
М.	мірашча́сным	мірашча́снай	мірашча́сным	мірашча́сных

Крыніцы: piskunou2012.

мі́рг

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мірга́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

мірга́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

міргану́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

міргатлі́ва

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
міргатлі́ва	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum