мі́рны
прыметнік, адносны
| мі́рны | мі́рная | мі́рнае | мі́рныя | |
| мі́рнага | мі́рнай мі́рнае |
мі́рнага | мі́рных | |
| мі́рнаму | мі́рнай | мі́рнаму | мі́рным | |
| мі́рны ( мі́рнага ( |
мі́рную | мі́рнае | мі́рныя ( мі́рных ( |
|
| мі́рным | мі́рнай мі́рнаю |
мі́рным | мі́рнымі | |
| мі́рным | мі́рнай | мі́рным | мі́рных | |
Крыніцы:
Мі́рны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| Мі́рны | |
| Мі́рнага | |
| Мі́рнаму | |
| Мі́рны | |
| Мі́рным | |
| Мі́рным |
міро́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| міро́н | міро́ны | |
| міро́на | міро́наў | |
| міро́ну | міро́нам | |
| міро́на | міро́наў | |
| міро́нам | міро́намі | |
| міро́не | міро́нах |
Крыніцы:
Міро́нава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Міро́нава | |
| Міро́нава | |
| Міро́наву | |
| Міро́нава | |
| Міро́навам | |
| Міро́наве |
Міро́ненкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Міро́ненкі | |
| Міро́ненак Міро́ненкаў |
|
| Міро́ненкам | |
| Міро́ненкі | |
| Міро́ненкамі | |
| Міро́ненках |
Міро́нім
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Міро́нім | |
| Міро́німа | |
| Міро́німу | |
| Міро́нім | |
| Міро́німам | |
| Міро́німе |
Міро́нчыкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Міро́нчыкі | |
| Міро́нчыкаў | |
| Міро́нчыкам | |
| Міро́нчыкі | |
| Міро́нчыкамі | |
| Міро́нчыках |
Міро́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Міро́ны | |
| Міро́наў | |
| Міро́нам | |
| Міро́ны | |
| Міро́намі | |
| Міро́нах |
Міро́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Міро́ўшчына | |
| Міро́ўшчыны | |
| Міро́ўшчыне | |
| Міро́ўшчыну | |
| Міро́ўшчынай Міро́ўшчынаю |
|
| Міро́ўшчыне |
мі́рра
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мі́рра | |
| мі́рры | |
| мі́рры | |
| мі́рру | |
| мі́ррай мі́рраю |
|
| мі́рры |
Крыніцы: