Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

міры́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. міры́льнік міры́льнікі
Р. міры́льніка міры́льнікаў
Д. міры́льніку міры́льнікам
В. міры́льніка міры́льнікаў
Т. міры́льнікам міры́льнікамі
М. міры́льніку міры́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

міры́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. міры́льніца міры́льніцы
Р. міры́льніцы міры́льніц
Д. міры́льніцы міры́льніцам
В. міры́льніцу міры́льніц
Т. міры́льніцай
міры́льніцаю		 міры́льніцамі
М. міры́льніцы міры́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

мірынгі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мірынгі́т мірынгі́ты
Р. мірынгі́ту мірынгі́таў
Д. мірынгі́ту мірынгі́там
В. мірынгі́т мірынгі́ты
Т. мірынгі́там мірынгі́тамі
М. мірынгі́це мірынгі́тах

Крыніцы: piskunou2012.

міры́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. міру́ся мі́рымся
2-я ас. мі́рышся мі́рыцеся
3-я ас. мі́рыцца мі́рацца
Прошлы час
м. міры́ўся міры́ліся
ж. міры́лася
н. міры́лася
Загадны лад
2-я ас. міры́ся міры́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час мі́рачыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міры́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. міру́ мі́рым
2-я ас. мі́рыш мі́рыце
3-я ас. мі́рыць мі́раць
Прошлы час
м. міры́ў міры́лі
ж. міры́ла
н. міры́ла
Загадны лад
2-я ас. міры́ міры́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час мі́рачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мірыя́ды

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. мірыя́ды
Р. мірыя́д
Д. мірыя́дам
В. мірыя́ды
Т. мірыя́дамі
М. мірыя́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мірыяме́тр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мірыяме́тр мірыяме́тры
Р. мірыяме́тра мірыяме́траў
Д. мірыяме́тру мірыяме́трам
В. мірыяме́тр мірыяме́тры
Т. мірыяме́трам мірыяме́трамі
М. мірыяме́тры мірыяме́трах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

мірыяметро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мірыяметро́вы мірыяметро́вая мірыяметро́вае мірыяметро́выя
Р. мірыяметро́вага мірыяметро́вай
мірыяметро́вае		 мірыяметро́вага мірыяметро́вых
Д. мірыяметро́ваму мірыяметро́вай мірыяметро́ваму мірыяметро́вым
В. мірыяметро́вы (неадуш.)
мірыяметро́вага (адуш.)		 мірыяметро́вую мірыяметро́вае мірыяметро́выя (неадуш.)
мірыяметро́вых (адуш.)
Т. мірыяметро́вым мірыяметро́вай
мірыяметро́ваю		 мірыяметро́вым мірыяметро́вымі
М. мірыяметро́вым мірыяметро́вай мірыяметро́вым мірыяметро́вых

Крыніцы: piskunou2012.

мірэ́ннік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мірэ́ннік мірэ́ннікі
Р. мірэ́нніка мірэ́ннікаў
Д. мірэ́нніку мірэ́ннікам
В. мірэ́нніка мірэ́ннікаў
Т. мірэ́ннікам мірэ́ннікамі
М. мірэ́нніку мірэ́нніках

Крыніцы: piskunou2012.

мірэ́нніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мірэ́нніца мірэ́нніцы
Р. мірэ́нніцы мірэ́нніц
Д. мірэ́нніцы мірэ́нніцам
В. мірэ́нніцу мірэ́нніц
Т. мірэ́нніцай
мірэ́нніцаю		 мірэ́нніцамі
М. мірэ́нніцы мірэ́нніцах

Крыніцы: piskunou2012.