Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Міра́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

мірано́сіца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мірано́сны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	мірано́сны	мірано́сная	мірано́снае	мірано́сныя
Р.	мірано́снага	мірано́снай мірано́снае	мірано́снага	мірано́сных
Д.	мірано́снаму	мірано́снай	мірано́снаму	мірано́сным
В.	мірано́сны (неадуш.) мірано́снага (адуш.)	мірано́сную	мірано́снае	мірано́сныя (неадуш.) мірано́сных (адуш.)
Т.	мірано́сным	мірано́снай мірано́снаю	мірано́сным	мірано́снымі
М.	мірано́сным	мірано́снай	мірано́сным	мірано́сных

Крыніцы: piskunou2012.

мірапама́занне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мірасла́ў

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Мірасла́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

міратво́рац

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міратво́рны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	міратво́рны	міратво́рная	міратво́рнае	міратво́рныя
Р.	міратво́рнага	міратво́рнай міратво́рнае	міратво́рнага	міратво́рных
Д.	міратво́рнаму	міратво́рнай	міратво́рнаму	міратво́рным
В.	міратво́рны (неадуш.) міратво́рнага (адуш.)	міратво́рную	міратво́рнае	міратво́рныя (неадуш.) міратво́рных (адуш.)
Т.	міратво́рным	міратво́рнай міратво́рнаю	міратво́рным	міратво́рнымі
М.	міратво́рным	міратво́рнай	міратво́рным	міратво́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

міратво́рства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

міратво́рча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
міратво́рча	-	-

Verbum