Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

міралю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. міралю́б міралю́бы
Р. міралю́ба міралю́баў
Д. міралю́бу міралю́бам
В. міралю́ба міралю́баў
Т. міралю́бам міралю́бамі
М. міралю́бе міралю́бах

Крыніцы: piskunou2012.

міралюбі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
міралюбі́ва міралюбі́вей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

міралюбі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. міралюбі́васць
Р. міралюбі́васці
Д. міралюбі́васці
В. міралюбі́васць
Т. міралюбі́васцю
М. міралюбі́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралюбі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міралюбі́вы міралюбі́вая міралюбі́вае міралюбі́выя
Р. міралюбі́вага міралюбі́вай
міралюбі́вае		 міралюбі́вага міралюбі́вых
Д. міралюбі́ваму міралюбі́вай міралюбі́ваму міралюбі́вым
В. міралюбі́вы (неадуш.)
міралюбі́вага (адуш.)		 міралюбі́вую міралюбі́вае міралюбі́выя (неадуш.)
міралюбі́вых (адуш.)
Т. міралюбі́вым міралюбі́вай
міралюбі́ваю		 міралюбі́вым міралюбі́вымі
М. міралюбі́вым міралюбі́вай міралюбі́вым міралюбі́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралю́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
міралю́бна міралю́бней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

міралю́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. міралю́бнасць
Р. міралю́бнасці
Д. міралю́бнасці
В. міралю́бнасць
Т. міралю́бнасцю
М. міралю́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралю́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. міралю́бны міралю́бная міралю́бнае міралю́бныя
Р. міралю́бнага міралю́бнай
міралю́бнае		 міралю́бнага міралю́бных
Д. міралю́бнаму міралю́бнай міралю́бнаму міралю́бным
В. міралю́бны (неадуш.)
міралю́бнага (адуш.)		 міралю́бную міралю́бнае міралю́бныя (неадуш.)
міралю́бных (адуш.)
Т. міралю́бным міралю́бнай
міралю́бнаю		 міралю́бным міралю́бнымі
М. міралю́бным міралю́бнай міралю́бным міралю́бных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

міралю́бства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. міралю́бства
Р. міралю́бства
Д. міралю́бству
В. міралю́бства
Т. міралю́бствам
М. міралю́бстве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

міра́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. міра́нін міра́не
Р. міра́ніна міра́н
Д. міра́ніну міра́нам
В. міра́ніна міра́н
Т. міра́нінам міра́намі
М. міра́ніне міра́нах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

міра́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. міра́нка міра́нкі
Р. міра́нкі міра́нак
Д. міра́нцы міра́нкам
В. міра́нку міра́нак
Т. міра́нкай
міра́нкаю		 міра́нкамі
М. міра́нцы міра́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.