збузава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збузу́ю |
збузу́ем |
| 2-я ас. |
збузу́еш |
збузу́еце |
| 3-я ас. |
збузу́е |
збузу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збузава́ў |
збузава́лі |
| ж. |
збузава́ла |
| н. |
збузава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збузу́й |
збузу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збузава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збузо́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збузо́ўваецца |
збузо́ўваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
збузо́ўваўся |
збузо́ўваліся |
| ж. |
збузо́ўвалася |
| н. |
збузо́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збузо́ўваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
збузо́ўваць
‘зношваць (адзенне)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збузо́ўваю |
збузо́ўваем |
| 2-я ас. |
збузо́ўваеш |
збузо́ўваеце |
| 3-я ас. |
збузо́ўвае |
збузо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
збузо́ўваў |
збузо́ўвалі |
| ж. |
збузо́ўвала |
| н. |
збузо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збузо́ўвай |
збузо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збузо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збулды́рыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збулды́ру |
збулды́рым |
| 2-я ас. |
збулды́рыш |
збулды́рыце |
| 3-я ас. |
збулды́рыць |
збулды́раць |
| Прошлы час |
| м. |
збулды́рыў |
збулды́рылі |
| ж. |
збулды́рыла |
| н. |
збулды́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збулды́р |
збулды́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збулды́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Збу́нін
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Збу́нін |
| Р. |
Збу́ніна |
| Д. |
Збу́ніну |
| В. |
Збу́нін |
| Т. |
Збу́нінам |
| М. |
Збу́ніне |
збунтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збунтава́ны |
збунтава́ная |
збунтава́нае |
збунтава́ныя |
| Р. |
збунтава́нага |
збунтава́най збунтава́нае |
збунтава́нага |
збунтава́ных |
| Д. |
збунтава́наму |
збунтава́най |
збунтава́наму |
збунтава́ным |
| В. |
збунтава́ны (неадуш.) збунтава́нага (адуш.) |
збунтава́ную |
збунтава́нае |
збунтава́ныя (неадуш.) збунтава́ных (адуш.) |
| Т. |
збунтава́ным |
збунтава́най збунтава́наю |
збунтава́ным |
збунтава́нымі |
| М. |
збунтава́ным |
збунтава́най |
збунтава́ным |
збунтава́ных |
Кароткая форма: збунтава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
збунтава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збунту́юся |
збунту́емся |
| 2-я ас. |
збунту́ешся |
збунту́ецеся |
| 3-я ас. |
збунту́ецца |
збунту́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
збунтава́ўся |
збунтава́ліся |
| ж. |
збунтава́лася |
| н. |
збунтава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збунту́йся |
збунту́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збунтава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збунтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збунту́ю |
збунту́ем |
| 2-я ас. |
збунту́еш |
збунту́еце |
| 3-я ас. |
збунту́е |
збунту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збунтава́ў |
збунтава́лі |
| ж. |
збунтава́ла |
| н. |
збунтава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збунту́й |
збунту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збунтава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Збу́раж
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Збу́раж |
| Р. |
Збу́ража |
| Д. |
Збу́ражу |
| В. |
Збу́раж |
| Т. |
Збу́ражам |
| М. |
Збу́ражы |