Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

збузава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збузу́ю збузу́ем
2-я ас. збузу́еш збузу́еце
3-я ас. збузу́е збузу́юць
Прошлы час
м. збузава́ў збузава́лі
ж. збузава́ла
н. збузава́ла
Загадны лад
2-я ас. збузу́й збузу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час збузава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

збузо́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. збузо́ўваецца збузо́ўваюцца
Прошлы час
м. збузо́ўваўся збузо́ўваліся
ж. збузо́ўвалася
н. збузо́ўвалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час збузо́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

збузо́ўваць

‘зношваць (адзенне)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. збузо́ўваю збузо́ўваем
2-я ас. збузо́ўваеш збузо́ўваеце
3-я ас. збузо́ўвае збузо́ўваюць
Прошлы час
м. збузо́ўваў збузо́ўвалі
ж. збузо́ўвала
н. збузо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. збузо́ўвай збузо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час збузо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

збулды́рыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збулды́ру збулды́рым
2-я ас. збулды́рыш збулды́рыце
3-я ас. збулды́рыць збулды́раць
Прошлы час
м. збулды́рыў збулды́рылі
ж. збулды́рыла
н. збулды́рыла
Загадны лад
2-я ас. збулды́р збулды́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час збулды́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Збу́нін

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Збу́нін
Р. Збу́ніна
Д. Збу́ніну
В. Збу́нін
Т. Збу́нінам
М. Збу́ніне

збунтава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збунтава́ны збунтава́ная збунтава́нае збунтава́ныя
Р. збунтава́нага збунтава́най
збунтава́нае
збунтава́нага збунтава́ных
Д. збунтава́наму збунтава́най збунтава́наму збунтава́ным
В. збунтава́ны (неадуш.)
збунтава́нага (адуш.)
збунтава́ную збунтава́нае збунтава́ныя (неадуш.)
збунтава́ных (адуш.)
Т. збунтава́ным збунтава́най
збунтава́наю
збунтава́ным збунтава́нымі
М. збунтава́ным збунтава́най збунтава́ным збунтава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

збунтава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. збунтава́ны збунтава́ная збунтава́нае збунтава́ныя
Р. збунтава́нага збунтава́най
збунтава́нае
збунтава́нага збунтава́ных
Д. збунтава́наму збунтава́най збунтава́наму збунтава́ным
В. збунтава́ны (неадуш.)
збунтава́нага (адуш.)
збунтава́ную збунтава́нае збунтава́ныя (неадуш.)
збунтава́ных (адуш.)
Т. збунтава́ным збунтава́най
збунтава́наю
збунтава́ным збунтава́нымі
М. збунтава́ным збунтава́най збунтава́ным збунтава́ных

Кароткая форма: збунтава́на.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012.

збунтава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збунту́юся збунту́емся
2-я ас. збунту́ешся збунту́ецеся
3-я ас. збунту́ецца збунту́юцца
Прошлы час
м. збунтава́ўся збунтава́ліся
ж. збунтава́лася
н. збунтава́лася
Загадны лад
2-я ас. збунту́йся збунту́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час збунтава́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

збунтава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збунту́ю збунту́ем
2-я ас. збунту́еш збунту́еце
3-я ас. збунту́е збунту́юць
Прошлы час
м. збунтава́ў збунтава́лі
ж. збунтава́ла
н. збунтава́ла
Загадны лад
2-я ас. збунту́й збунту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час збунтава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Збу́раж

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Збу́раж
Р. Збу́ража
Д. Збу́ражу
В. Збу́раж
Т. Збу́ражам
М. Збу́ражы