Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Манастыро́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Манастыро́к
Р. Манастырка́
Д. Манастырку́
В. Манастыро́к
Т. Манастырко́м
М. Манастырку́

манасты́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манасты́рскі манасты́рская манасты́рскае манасты́рскія
Р. манасты́рскага манасты́рскай
манасты́рскае		 манасты́рскага манасты́рскіх
Д. манасты́рскаму манасты́рскай манасты́рскаму манасты́рскім
В. манасты́рскі (неадуш.)
манасты́рскага (адуш.)		 манасты́рскую манасты́рскае манасты́рскія (неадуш.)
манасты́рскіх (адуш.)
Т. манасты́рскім манасты́рскай
манасты́рскаю		 манасты́рскім манасты́рскімі
М. манасты́рскім манасты́рскай манасты́рскім манасты́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манатані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манатані́чны манатані́чная манатані́чнае манатані́чныя
Р. манатані́чнага манатані́чнай
манатані́чнае		 манатані́чнага манатані́чных
Д. манатані́чнаму манатані́чнай манатані́чнаму манатані́чным
В. манатані́чны (неадуш.)
манатані́чнага (адуш.)		 манатані́чную манатані́чнае манатані́чныя (неадуш.)
манатані́чных (адуш.)
Т. манатані́чным манатані́чнай
манатані́чнаю		 манатані́чным манатані́чнымі
М. манатані́чным манатані́чнай манатані́чным манатані́чных

Крыніцы: piskunou2012.

мана́ткі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. мана́ткі
Р. мана́ткаў
Д. мана́ткам
В. мана́ткі
Т. мана́ткамі
М. мана́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манато́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
манато́нна манато́нней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

манато́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. манато́ннасць
Р. манато́ннасці
Д. манато́ннасці
В. манато́ннасць
Т. манато́ннасцю
М. манато́ннасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манато́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манато́нны манато́нная манато́ннае манато́нныя
Р. манато́ннага манато́ннай
манато́ннае		 манато́ннага манато́нных
Д. манато́ннаму манато́ннай манато́ннаму манато́нным
В. манато́нны (неадуш.)
манато́ннага (адуш.)		 манато́нную манато́ннае манато́нныя (неадуш.)
манато́нных (адуш.)
Т. манато́нным манато́ннай
манато́ннаю		 манато́нным манато́ннымі
М. манато́нным манато́ннай манато́нным манато́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манаты́п

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манаты́п манаты́пы
Р. манаты́па манаты́паў
Д. манаты́пу манаты́пам
В. манаты́п манаты́пы
Т. манаты́пам манаты́памі
М. манаты́пе манаты́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манатыпі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манатыпі́ст манатыпі́сты
Р. манатыпі́ста манатыпі́стаў
Д. манатыпі́сту манатыпі́стам
В. манатыпі́ста манатыпі́стаў
Т. манатыпі́стам манатыпі́стамі
М. манатыпі́сце манатыпі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

манатыпі́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манатыпі́стка манатыпі́сткі
Р. манатыпі́сткі манатыпі́стак
Д. манатыпі́стцы манатыпі́сткам
В. манатыпі́стку манатыпі́стак
Т. манатыпі́сткай
манатыпі́сткаю		 манатыпі́сткамі
М. манатыпі́стцы манатыпі́стках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.