манахраматы́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
манахраматы́чны |
манахраматы́чная |
манахраматы́чнае |
манахраматы́чныя |
| Р. |
манахраматы́чнага |
манахраматы́чнай манахраматы́чнае |
манахраматы́чнага |
манахраматы́чных |
| Д. |
манахраматы́чнаму |
манахраматы́чнай |
манахраматы́чнаму |
манахраматы́чным |
| В. |
манахраматы́чны (неадуш.) |
манахраматы́чную |
манахраматы́чнае |
манахраматы́чныя (неадуш.) |
| Т. |
манахраматы́чным |
манахраматы́чнай манахраматы́чнаю |
манахраматы́чным |
манахраматы́чнымі |
| М. |
манахраматы́чным |
манахраматы́чнай |
манахраматы́чным |
манахраматы́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
манахро́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манахро́м |
манахро́мы |
| Р. |
манахро́ма |
манахро́маў |
| Д. |
манахро́му |
манахро́мам |
| В. |
манахро́м |
манахро́мы |
| Т. |
манахро́мам |
манахро́мамі |
| М. |
манахро́ме |
манахро́мах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
манахро́мія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манахро́мія |
| Р. |
манахро́міі |
| Д. |
манахро́міі |
| В. |
манахро́мію |
| Т. |
манахро́міяй манахро́міяю |
| М. |
манахро́міі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
манахро́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манахро́мнасць |
| Р. |
манахро́мнасці |
| Д. |
манахро́мнасці |
| В. |
манахро́мнасць |
| Т. |
манахро́мнасцю |
| М. |
манахро́мнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
манацы́кл
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манацы́кл |
манацы́клы |
| Р. |
манацы́кла |
манацы́клаў |
| Д. |
манацы́клу |
манацы́клам |
| В. |
манацы́кл |
манацы́клы |
| Т. |
манацы́клам |
манацы́кламі |
| М. |
манацы́кле |
манацы́клах |
Крыніцы:
piskunou2012.
манацы́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манацы́т |
манацы́ты |
| Р. |
манацы́та |
манацы́таў |
| Д. |
манацы́ту |
манацы́там |
| В. |
манацы́т |
манацы́ты |
| Т. |
манацы́там |
манацы́тамі |
| М. |
манацы́це |
манацы́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
мана́шак
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мана́шак |
мана́шкі |
| Р. |
мана́шка |
мана́шкаў |
| Д. |
мана́шку |
мана́шкам |
| В. |
мана́шка |
мана́шкаў |
| Т. |
мана́шкам |
мана́шкамі |
| М. |
мана́шку |
мана́шках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мана́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мана́шка |
мана́шкі |
| Р. |
мана́шкі |
мана́шак |
| Д. |
мана́шцы |
мана́шкам |
| В. |
мана́шку |
мана́шак |
| Т. |
мана́шкай мана́шкаю |
мана́шкамі |
| М. |
мана́шцы |
мана́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.