Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

манапо́лька

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манапо́лька манапо́лькі
Р. манапо́лькі манапо́лек
Д. манапо́льцы манапо́лькам
В. манапо́льку манапо́лькі
Т. манапо́лькай
манапо́лькаю		 манапо́лькамі
М. манапо́льцы манапо́льках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

манапо́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
манапо́льна - -

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

манапо́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. манапо́льнасць
Р. манапо́льнасці
Д. манапо́льнасці
В. манапо́льнасць
Т. манапо́льнасцю
М. манапо́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

манапо́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манапо́льны манапо́льная манапо́льнае манапо́льныя
Р. манапо́льнага манапо́льнай
манапо́льнае		 манапо́льнага манапо́льных
Д. манапо́льнаму манапо́льнай манапо́льнаму манапо́льным
В. манапо́льны (неадуш.)
манапо́льнага (адуш.)		 манапо́льную манапо́льнае манапо́льныя (неадуш.)
манапо́льных (адуш.)
Т. манапо́льным манапо́льнай
манапо́льнаю		 манапо́льным манапо́льнымі
М. манапо́льным манапо́льнай манапо́льным манапо́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манапо́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манапо́льшчык манапо́льшчыкі
Р. манапо́льшчыка манапо́льшчыкаў
Д. манапо́льшчыку манапо́льшчыкам
В. манапо́льшчыка манапо́льшчыкаў
Т. манапо́льшчыкам манапо́льшчыкамі
М. манапо́льшчыку манапо́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

манапсані́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манапсані́ст манапсані́сты
Р. манапсані́ста манапсані́стаў
Д. манапсані́сту манапсані́стам
В. манапсані́ста манапсані́стаў
Т. манапсані́стам манапсані́стамі
М. манапсані́сце манапсані́стах

Крыніцы: piskunou2012.

манапсо́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манапсо́нія манапсо́ніі
Р. манапсо́ніі манапсо́ній
Д. манапсо́ніі манапсо́ніям
В. манапсо́нію манапсо́ніі
Т. манапсо́ніяй
манапсо́ніяю		 манапсо́ніямі
М. манапсо́ніі манапсо́ніях

Крыніцы: piskunou2012.

ма́нар

‘феадальны маёнтак у сярэдневяковай Англіі і Шатландыі’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ма́нар ма́нары
Р. ма́нара ма́нараў
Д. ма́нару ма́нарам
В. ма́нар ма́нары
Т. ма́нарам ма́нарамі
М. ма́нары ма́нарах

Крыніцы: piskunou2012.

мана́рх

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мана́рх мана́рхі
Р. мана́рха мана́рхаў
Д. мана́рху мана́рхам
В. мана́рха мана́рхаў
Т. мана́рхам мана́рхамі
М. мана́рху мана́рхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манархама́х

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манархама́х манархама́хі
Р. манархама́ха манархама́хаў
Д. манархама́ху манархама́хам
В. манархама́ха манархама́хаў
Т. манархама́хам манархама́хамі
М. манархама́ху манархама́хах

Крыніцы: piskunou2012.