Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

манапалі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	манапалі́зм
Р.	манапалі́зму
Д.	манапалі́зму
В.	манапалі́зм
Т.	манапалі́змам
М.	манапалі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

манапалізо́ваны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапалізо́ваны	манапалізо́ваная	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя
Р.	манапалізо́ванага	манапалізо́ванай манапалізо́ванае	манапалізо́ванага	манапалізо́ваных
Д.	манапалізо́ванаму	манапалізо́ванай	манапалізо́ванаму	манапалізо́ваным
В.	манапалізо́ваны манапалізо́ванага	манапалізо́ваную	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя
Т.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай манапалізо́ванаю	манапалізо́ваным	манапалізо́ванымі
М.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай	манапалізо́ваным	манапалізо́ваных

Крыніцы: krapivabr2012.

манапалізо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапалізо́ваны	манапалізо́ваная	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя
Р.	манапалізо́ванага	манапалізо́ванай	манапалізо́ванага	манапалізо́ваных
Д.	манапалізо́ванаму	манапалізо́ванай	манапалізо́ванаму	манапалізо́ваным
В.	манапалізо́ванага	манапалізо́ваную	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя манапалізо́ваных
Т.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай манапалізо́ванаю	манапалізо́ваным	манапалізо́ванымі
М.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай	манапалізо́ваным	манапалізо́ваных

Кароткая форма: манапалізо́вана.

Крыніцы: krapivabr2012.

манапалізо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапалізо́ваны	манапалізо́ваная	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя
Р.	манапалізо́ванага	манапалізо́ванай	манапалізо́ванага	манапалізо́ваных
Д.	манапалізо́ванаму	манапалізо́ванай	манапалізо́ванаму	манапалізо́ваным
В.	манапалізо́ванага	манапалізо́ваную	манапалізо́ванае	манапалізо́ваныя манапалізо́ваных
Т.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай манапалізо́ванаю	манапалізо́ваным	манапалізо́ванымі
М.	манапалізо́ваным	манапалізо́ванай	манапалізо́ваным	манапалізо́ваных

Кароткая форма: манапалізо́вана.

Крыніцы: krapivabr2012.

манапалі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	манапалі́ст	манапалі́сты
Р.	манапалі́ста	манапалі́стаў
Д.	манапалі́сту	манапалі́стам
В.	манапалі́ста	манапалі́стаў
Т.	манапалі́стам	манапалі́стамі
М.	манапалі́сце	манапалі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манапалісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапалісты́чны	манапалісты́чная	манапалісты́чнае	манапалісты́чныя
Р.	манапалісты́чнага	манапалісты́чнай манапалісты́чнае	манапалісты́чнага	манапалісты́чных
Д.	манапалісты́чнаму	манапалісты́чнай	манапалісты́чнаму	манапалісты́чным
В.	манапалісты́чны (неадуш.) манапалісты́чнага (адуш.)	манапалісты́чную	манапалісты́чнае	манапалісты́чныя (неадуш.) манапалісты́чных (адуш.)
Т.	манапалісты́чным	манапалісты́чнай манапалісты́чнаю	манапалісты́чным	манапалісты́чнымі
М.	манапалісты́чным	манапалісты́чнай	манапалісты́чным	манапалісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манапалі́сцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапалі́сцкі	манапалі́сцкая	манапалі́сцкае	манапалі́сцкія
Р.	манапалі́сцкага	манапалі́сцкай манапалі́сцкае	манапалі́сцкага	манапалі́сцкіх
Д.	манапалі́сцкаму	манапалі́сцкай	манапалі́сцкаму	манапалі́сцкім
В.	манапалі́сцкі (неадуш.) манапалі́сцкага (адуш.)	манапалі́сцкую	манапалі́сцкае	манапалі́сцкія (неадуш.) манапалі́сцкіх (адуш.)
Т.	манапалі́сцкім	манапалі́сцкай манапалі́сцкаю	манапалі́сцкім	манапалі́сцкімі
М.	манапалі́сцкім	манапалі́сцкай	манапалі́сцкім	манапалі́сцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манапла́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	манапла́н	манапла́ны
Р.	манапла́на	манапла́наў
Д.	манапла́ну	манапла́нам
В.	манапла́н	манапла́ны
Т.	манапла́нам	манапла́намі
М.	манапла́не	манапла́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манапла́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	манапла́нны	манапла́нная	манапла́ннае	манапла́нныя
Р.	манапла́ннага	манапла́ннай манапла́ннае	манапла́ннага	манапла́нных
Д.	манапла́ннаму	манапла́ннай	манапла́ннаму	манапла́нным
В.	манапла́нны (неадуш.) манапла́ннага (адуш.)	манапла́нную	манапла́ннае	манапла́нныя (неадуш.) манапла́нных (адуш.)
Т.	манапла́нным	манапла́ннай манапла́ннаю	манапла́нным	манапла́ннымі
М.	манапла́нным	манапла́ннай	манапла́нным	манапла́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

манапо́лія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.	мн.
Н.	манапо́лія	манапо́ліі
Р.	манапо́ліі	манапо́лій
Д.	манапо́ліі	манапо́ліям
В.	манапо́лію	манапо́ліі
Т.	манапо́ліяй манапо́ліяю	манапо́ліямі
М.	манапо́ліі	манапо́ліях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)