Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’
веёімоуыьэюя

дзяржфо́нд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяржфо́нд дзяржфо́нды
Р. дзяржфо́нду дзяржфо́ндаў
Д. дзяржфо́нду дзяржфо́ндам
В. дзяржфо́нд дзяржфо́нды
Т. дзяржфо́ндам дзяржфо́ндамі
М. дзяржфо́ндзе дзяржфо́ндах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дзяржыдрэ́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дзяржыдрэ́ва
Р. дзяржыдрэ́ва
Д. дзяржыдрэ́ву
В. дзяржыдрэ́ва
Т. дзяржыдрэ́вам
М. дзяржыдрэ́ве

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дзяржымо́рда

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дзяржымо́рда дзяржымо́рды
Р. дзяржымо́рды дзяржымо́рдаў
Д. дзяржымо́рдзе дзяржымо́рдам
В. дзяржымо́рду дзяржымо́рдаў
Т. дзяржымо́рдай
дзяржымо́рдаю		 дзяржымо́рдамі
М. дзяржымо́рдзе дзяржымо́рдах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дзяржымо́рдаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяржымо́рдаўскі дзяржымо́рдаўская дзяржымо́рдаўскае дзяржымо́рдаўскія
Р. дзяржымо́рдаўскага дзяржымо́рдаўскай
дзяржымо́рдаўскае		 дзяржымо́рдаўскага дзяржымо́рдаўскіх
Д. дзяржымо́рдаўскаму дзяржымо́рдаўскай дзяржымо́рдаўскаму дзяржымо́рдаўскім
В. дзяржымо́рдаўскі (неадуш.)
дзяржымо́рдаўскага (адуш.)		 дзяржымо́рдаўскую дзяржымо́рдаўскае дзяржымо́рдаўскія (неадуш.)
дзяржымо́рдаўскіх (адуш.)
Т. дзяржымо́рдаўскім дзяржымо́рдаўскай
дзяржымо́рдаўскаю		 дзяржымо́рдаўскім дзяржымо́рдаўскімі
М. дзяржымо́рдаўскім дзяржымо́рдаўскай дзяржымо́рдаўскім дзяржымо́рдаўскіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Дзяржы́нск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дзяржы́нск
Р. Дзяржы́нска
Д. Дзяржы́нску
В. Дзяржы́нск
Т. Дзяржы́нскам
М. Дзяржы́нску

дзяржы́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дзяржы́нскі дзяржы́нская дзяржы́нскае дзяржы́нскія
Р. дзяржы́нскага дзяржы́нскай
дзяржы́нскае		 дзяржы́нскага дзяржы́нскіх
Д. дзяржы́нскаму дзяржы́нскай дзяржы́нскаму дзяржы́нскім
В. дзяржы́нскі (неадуш.)
дзяржы́нскага (адуш.)		 дзяржы́нскую дзяржы́нскае дзяржы́нскія (неадуш.)
дзяржы́нскіх (адуш.)
Т. дзяржы́нскім дзяржы́нскай
дзяржы́нскаю		 дзяржы́нскім дзяржы́нскімі
М. дзяржы́нскім дзяржы́нскай дзяржы́нскім дзяржы́нскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Дзяржы́нскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Дзяржы́нскі
Р. Дзяржы́нскага
Д. Дзяржы́нскаму
В. Дзяржы́нскі
Т. Дзяржы́нскім
М. Дзяржы́нскім

дзяржэкза́мен

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзяржэкза́мен дзяржэкза́мены
Р. дзяржэкза́мену дзяржэкза́менаў
Д. дзяржэкза́мену дзяржэкза́менам
В. дзяржэкза́мен дзяржэкза́мены
Т. дзяржэкза́менам дзяржэкза́менамі
М. дзяржэкза́мене дзяржэкза́менах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

дзярзо́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дзярзо́н дзярзо́ны
Р. дзярзо́на дзярзо́наў
Д. дзярзо́ну дзярзо́нам
В. дзярзо́н дзярзо́ны
Т. дзярзо́нам дзярзо́намі
М. дзярзо́не дзярзо́нах

Крыніцы: piskunou2012.

дзярка́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дзярка́та - -

Крыніцы: piskunou2012.