мінера́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мінера́льны |
мінера́льная |
мінера́льнае |
мінера́льныя |
| Р. |
мінера́льнага |
мінера́льнай мінера́льнае |
мінера́льнага |
мінера́льных |
| Д. |
мінера́льнаму |
мінера́льнай |
мінера́льнаму |
мінера́льным |
| В. |
мінера́льны (неадуш.) мінера́льнага (адуш.) |
мінера́льную |
мінера́льнае |
мінера́льныя (неадуш.) мінера́льных (адуш.) |
| Т. |
мінера́льным |
мінера́льнай мінера́льнаю |
мінера́льным |
мінера́льнымі |
| М. |
мінера́льным |
мінера́льнай |
мінера́льным |
мінера́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Мінесо́та
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Мінесо́та |
| Р. |
Мінесо́ты |
| Д. |
Мінесо́це |
| В. |
Мінесо́ту |
| Т. |
Мінесо́тай Мінесо́таю |
| М. |
Мінесо́це |
міне́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
міне́т |
міне́ты |
| Р. |
міне́ту |
міне́таў |
| Д. |
міне́ту |
міне́там |
| В. |
міне́т |
міне́ты |
| Т. |
міне́там |
міне́тамі |
| М. |
міне́це |
міне́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Міне́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Міне́ўшчына |
| Р. |
Міне́ўшчыны |
| Д. |
Міне́ўшчыне |
| В. |
Міне́ўшчыну |
| Т. |
Міне́ўшчынай Міне́ўшчынаю |
| М. |
Міне́ўшчыне |
міне́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
міне́я |
міне́і |
| Р. |
міне́і |
міне́й |
| Д. |
міне́і |
міне́ям |
| В. |
міне́ю |
міне́і |
| Т. |
міне́яй міне́яю |
міне́ямі |
| М. |
міне́і |
міне́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мінё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мінё́ны |
мінё́ная |
мінё́нае |
мінё́ныя |
| Р. |
мінё́нага |
мінё́най мінё́нае |
мінё́нага |
мінё́ных |
| Д. |
мінё́наму |
мінё́най |
мінё́наму |
мінё́ным |
| В. |
мінё́ны (неадуш.) мінё́нага (адуш.) |
мінё́ную |
мінё́нае |
мінё́ныя (неадуш.) мінё́ных (адуш.) |
| Т. |
мінё́ным |
мінё́най мінё́наю |
мінё́ным |
мінё́нымі |
| М. |
мінё́ным |
мінё́най |
мінё́ным |
мінё́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
мінё́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мінё́р |
мінё́ры |
| Р. |
мінё́ра |
мінё́раў |
| Д. |
мінё́ру |
мінё́рам |
| В. |
мінё́ра |
мінё́раў |
| Т. |
мінё́рам |
мінё́рамі |
| М. |
мінё́ру |
мінё́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.