пако́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́сны |
пако́сная |
пако́снае |
пако́сныя |
| Р. |
пако́снага |
пако́снай пако́снае |
пако́снага |
пако́сных |
| Д. |
пако́снаму |
пако́снай |
пако́снаму |
пако́сным |
| В. |
пако́сны (неадуш.) пако́снага (адуш.) |
пако́сную |
пако́снае |
пако́сныя (неадуш.) пако́сных (адуш.) |
| Т. |
пако́сным |
пако́снай пако́снаю |
пако́сным |
пако́снымі |
| М. |
пако́сным |
пако́снай |
пако́сным |
пако́сных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
пако́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пако́ст |
| Р. |
пако́сту |
| Д. |
пако́сту |
| В. |
пако́ст |
| Т. |
пако́стам |
| М. |
пако́сце |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́сціць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́шчу |
пако́сцім |
| 2-я ас. |
пако́сціш |
пако́сціце |
| 3-я ас. |
пако́сціць |
пако́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
пако́сціў |
пако́сцілі |
| ж. |
пако́сціла |
| н. |
пако́сціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́сці |
пако́сціце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пако́сцячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́ўзацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́ўзаюся |
пако́ўзаемся |
| 2-я ас. |
пако́ўзаешся |
пако́ўзаецеся |
| 3-я ас. |
пако́ўзаецца |
пако́ўзаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́ўзаўся |
пако́ўзаліся |
| ж. |
пако́ўзалася |
| н. |
пако́ўзалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́ўзайся |
пако́ўзайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́ўзаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́ўзаць
‘пакоўзацца, паслізгаць, павадзіць па якой-небудзь паверхні чым-небудзь’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́ўзаю |
пако́ўзаем |
| 2-я ас. |
пако́ўзаеш |
пако́ўзаеце |
| 3-я ас. |
пако́ўзае |
пако́ўзаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пако́ўзаў |
пако́ўзалі |
| ж. |
пако́ўзала |
| н. |
пако́ўзала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́ўзай |
пако́ўзайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пако́ўзаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́ўзвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́ўзваюся |
пако́ўзваемся |
| 2-я ас. |
пако́ўзваешся |
пако́ўзваецеся |
| 3-я ас. |
пако́ўзваецца |
пако́ўзваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́ўзваўся |
пако́ўзваліся |
| ж. |
пако́ўзвалася |
| н. |
пако́ўзвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пако́ўзваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́ўка
‘апрацаваны каваннем кавалак металу’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́ўка |
пако́ўкі |
| Р. |
пако́ўкі |
пако́вак |
| Д. |
пако́ўцы |
пако́ўкам |
| В. |
пако́ўку |
пако́ўкі |
| Т. |
пако́ўкай пако́ўкаю |
пако́ўкамі |
| М. |
пако́ўцы |
пако́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пако́ўка
‘дзеянне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пако́ўка |
| Р. |
пако́ўкі |
| Д. |
пако́ўцы |
| В. |
пако́ўку |
| Т. |
пако́ўкай пако́ўкаю |
| М. |
пако́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пако́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пако́ўнасць |
| Р. |
пако́ўнасці |
| Д. |
пако́ўнасці |
| В. |
пако́ўнасць |
| Т. |
пако́ўнасцю |
| М. |
пако́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.