пакараба́чаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пакараба́чаны |
пакараба́чаная |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя |
| Р. |
пакараба́чанага |
пакараба́чанай
пакараба́чанае |
пакараба́чанага |
пакараба́чаных |
| Д. |
пакараба́чанаму |
пакараба́чанай |
пакараба́чанаму |
пакараба́чаным |
| В. |
пакараба́чаны (неадуш.)
пакараба́чанага (адуш.) |
пакараба́чаную |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя (неадуш.)
пакараба́чаных (адуш.) |
| Т. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай
пакараба́чанаю |
пакараба́чаным |
пакараба́чанымі |
| М. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай |
пакараба́чаным |
пакараба́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пакараба́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пакараба́чаны |
пакараба́чаная |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя |
| Р. |
пакараба́чанага |
пакараба́чанай
пакараба́чанае |
пакараба́чанага |
пакараба́чаных |
| Д. |
пакараба́чанаму |
пакараба́чанай |
пакараба́чанаму |
пакараба́чаным |
| В. |
пакараба́чаны (неадуш.)
пакараба́чанага (адуш.) |
пакараба́чаную |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя (неадуш.)
пакараба́чаных (адуш.) |
| Т. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай
пакараба́чанаю |
пакараба́чаным |
пакараба́чанымі |
| М. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай |
пакараба́чаным |
пакараба́чаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пакараба́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пакараба́чаны |
пакараба́чаная |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя |
| Р. |
пакараба́чанага |
пакараба́чанай
пакараба́чанае |
пакараба́чанага |
пакараба́чаных |
| Д. |
пакараба́чанаму |
пакараба́чанай |
пакараба́чанаму |
пакараба́чаным |
| В. |
пакараба́чаны (неадуш.)
пакараба́чанага (адуш.) |
пакараба́чаную |
пакараба́чанае |
пакараба́чаныя (неадуш.)
пакараба́чаных (адуш.) |
| Т. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай
пакараба́чанаю |
пакараба́чаным |
пакараба́чанымі |
| М. |
пакараба́чаным |
пакараба́чанай |
пакараба́чаным |
пакараба́чаных |
Кароткая форма: пакараба́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пакара́бкацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакара́бкаюся |
пакара́бкаемся |
| 2-я ас. |
пакара́бкаешся |
пакара́бкаецеся |
| 3-я ас. |
пакара́бкаецца |
пакара́бкаюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пакара́бкаўся |
пакара́бкаліся |
| ж. |
пакара́бкалася |
| н. |
пакара́бкалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пакара́бкаўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пакараго́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакараго́джуся |
пакараго́дзімся |
| 2-я ас. |
пакараго́дзішся |
пакараго́дзіцеся |
| 3-я ас. |
пакараго́дзіцца |
пакараго́дзяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пакараго́дзіўся |
пакараго́дзіліся |
| ж. |
пакараго́дзілася |
| н. |
пакараго́дзілася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пакараго́дзься |
пакараго́дзьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пакараго́дзіўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакара́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пакара́льнік |
пакара́льнікі |
| Р. |
пакара́льніка |
пакара́льнікаў |
| Д. |
пакара́льніку |
пакара́льнікам |
| В. |
пакара́льніка |
пакара́льнікаў |
| Т. |
пакара́льнікам |
пакара́льнікамі |
| М. |
пакара́льніку |
пакара́льніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пакара́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пакара́льніца |
пакара́льніцы |
| Р. |
пакара́льніцы |
пакара́льніц |
| Д. |
пакара́льніцы |
пакара́льніцам |
| В. |
пакара́льніцу |
пакара́льніц |
| Т. |
пакара́льніцай
пакара́льніцаю |
пакара́льніцамі |
| М. |
пакара́льніцы |
пакара́льніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
пакаралява́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакаралю́ю |
пакаралю́ем |
| 2-я ас. |
пакаралю́еш |
пакаралю́еце |
| 3-я ас. |
пакаралю́е |
пакаралю́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пакаралява́ў |
пакаралява́лі |
| ж. |
пакаралява́ла |
| н. |
пакаралява́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пакаралю́й |
пакаралю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пакаралява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пакара́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пакара́нне |
пакара́нні |
| Р. |
пакара́ння |
пакара́нняў |
| Д. |
пакара́нню |
пакара́нням |
| В. |
пакара́нне |
пакара́нні |
| Т. |
пакара́ннем |
пакара́ннямі |
| М. |
пакара́нні |
пакара́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.