ініцыя́тарскі инициа́торский
ініцыя́тарства ср. инициа́торство
ініцыяты́ва ж., в разн. знач. инициати́ва;
па ўла́снай ~ве — по со́бственной инициати́ве;
праці́ўнік захапі́ў ~ву ў свае́ ру́кі — проти́вник захвати́л инициати́ву в свои́ ру́ки;
чалаве́к без ~вы — челове́к без инициати́вы;
○ заканада́ўчая і. — законода́тельная инициати́ва
ініцыяты́ўна нареч. инициати́вно
ініцыяты́ўнасць ж. инициати́вность
ініцыяты́ўны инициати́вный;
і. рабо́чы — инициати́вный рабо́чий;
~ныя дзе́янні — инициати́вные де́йствия
інкарпарава́нне ср., спец. инкорпори́рование
інкарпарава́ны спец. инкорпори́рованный
інкарпарава́цца несов., страд. инкорпори́роваться
інкарпарава́ць сов. и несов., спец. инкорпори́ровать