распо́рны спец. (служащий для распорки) распо́рочный
распо́ўзацца сов., разг. распо́лзаться
распо́ўзвацца несов., см. распаўза́цца
распра́ва ж. распра́ва;
◊ чыні́ць суд і ~ву — твори́ть суд и распра́ву;
каро́ткая (ху́ткая) р. — коро́ткая распра́ва
распра́віцца сов. распра́виться; учини́ть распра́ву
распра́віць сов. (уничтожить неровности, складки) распра́вить; (части тела — ещё) распрями́ть, вы́прямить
распрага́нне ср. распря́жка ж.
распрага́цца несов., возвр., страд. распряга́ться; см. распрэ́гчыся, распрага́ць
распрага́ць несов. распряга́ть