развява́цца несов. развева́ться; (о флаге, знамени — ещё) ре́ять
развява́ць несов.
1. (ветром) развева́ть; рассе́ивать;
2. перен. (о мыслях, настроении и т.п.) рассе́ивать; разве́ивать; разгоня́ть;
3. (флаги, волосы и т.п.) развева́ть, трепа́ть
развядзе́нец, -нца м., разг. разведённый
развядзе́нне ср.
1. разведе́ние;
2. разведе́ние, расположе́ние;
3. разведе́ние, разбавле́ние;
4. разведе́ние;
1-4 см. разве́сці
развядзёнка ж., разг. разведёнка
развя́заны в разн. знач. развя́занный; см. развяза́ць
развяза́цца сов., в разн. знач. развяза́ться;
сту́жка ~за́лася — ле́нта развяза́лась;
р. з непрые́мным чалаве́кам — развяза́ться с неприя́тным челове́ком;
◊ язы́к ~за́ўся — язы́к развяза́лся;
мех ~за́ўся — прорва́ло
развяза́ць сов., в разн. знач. развяза́ть;
р. канцы́ вяро́ўкі — развяза́ть концы́ верёвки;
р. павя́зку — развяза́ть повя́зку;
◊ р. вайну́ — развяза́ть войну́;
р. ру́кі — развяза́ть ру́ки;
р. язы́к — развяза́ть язы́к;
хоць пуп развяжы́ — до отва́ла
развя́званне ср. развя́зывание; развя́зка ж.; см. развя́зваць
развя́звацца несов., возвр., страд. развя́зываться