Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

разве́дчык м., в разн. знач. разве́дчик; (научный исследователь со специальной целью — ещё) изыска́тель;

атра́д ко́нных ~каў — отря́д ко́нных разве́дчиков;

па́ртыя ~каў у гара́х — па́ртия разве́дчиков (изыска́телей) в гора́х;

самалёт-р. — самолёт-разве́дчик

разве́дчыца ж., в разн. знач. разве́дчица

разве́дчыцкі разве́дческий

разведшко́ла ж. (шко́ла разве́дчыкаў) разведшко́ла (шко́ла разве́дчиков)

разве́зены развезённый; см. разве́зці 1

разве́зці сов.

1. развезти́;

р. дзяце́й па ха́тах — развезти́ дете́й по дома́м;

2. безл., разг. развезти́;

даро́гу ~зла ад дажджо́ў — доро́гу развезло́ от дожде́й;

3. безл., прост. развезти́;

яго́ разве́зла — его́ развезло́

разве́йванне ср. разве́ивание, рассе́ивание; см. разве́йваць 1

разве́йвацца несов.

1. (разноситься в стороны от ветра, дуновения) разве́иваться; рассе́иваться;

2. перен. (проходить, миновать) рассе́иваться; разве́иваться;

3. перен. (отвлекаться, развлекаться) рассе́иваться; встря́хиваться;

1-3 см. разве́яцца 1-3;

4. страд. разве́иваться; рассе́иваться; разгоня́ться; см. разве́йваць

разве́йваць несов.

1. (разносить ветром, дуновением) разве́ивать, рассе́ивать;

2. перен. (о мыслях, настроении и т.п.) рассе́ивать; разве́ивать; разгоня́ть;

1, 2 см. разве́яць 1, 2

разве́нчванне ср. разве́нчивание