Verbum

наспі́ннік м., воен., ист. наспи́нник

наспіртава́ны наспирто́ванный

наспіртава́цца сов. наспиртова́ться

наспіртава́ць сов. наспиртова́ть

наспірто́ваны, см. наспіртава́ны

наспірто́ўвацца несов., возвр., страд. наспирто́вываться

наспірто́ўваць несов. наспирто́вывать

наспі́сваць сов. (во множестве) списа́ть

наспо́рваць сов. (во множестве)

1. споро́ть;

2. сбро́сить;

1, 2 см. спаро́ць ^{1, 2}

наспрача́цца сов. наспо́риться