Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вы́катка ж., горн., разг. вы́катка

вы́катчык м., спец. вы́катчик

вы́катчыца ж., спец. вы́катчыца

вы́каўзаны разг.

1. прич. сде́ланный ско́льзким, раска́танный;

2. прич. загрязнённый; измя́тый;

3. прил. гла́дкий от скольже́ния

вы́каўзаць сов., разг.

1. сде́лать ско́льзким, раската́ть;

в. сце́жку — сде́лать ско́льзкой (раската́ть) доро́жку;

2. загрязни́ть; измя́ть;

в. пасце́ль — загрязни́ть (измя́ть) посте́ль

вы́каўзнуцца сов., разг. вы́скользнуть

вы́каўзнуць сов., разг. вы́скользнуть

вы́каціцца сов. вы́катиться;

мяч ~ціўся на аўт — мяч вы́катился на а́ут

вы́каціць сов.

1. в разн. знач. вы́катить;

в. бо́чку — вы́катить бо́чку;

в. калёсы на двор — вы́катить теле́гу на двор;

2. перен., разг. уничто́жить;

пажа́р ~ціў палаві́ну вёскі — пожа́р уничто́жил полови́ну дере́вни

вы́каць несов., прост. (обращаться к кому-л. на «вы») вы́кать