выкіда́нне ср. выбра́сывание, выки́дывание; опуска́ние; см. выкіда́ць
вы́кіданы
1. вы́киданный, вы́брошенный;
2. перен., разг. с трудо́м вы́ращенный;
1, 2 см. вы́кідаць
выкіда́цца несов.
1. выбра́сываться, выки́дываться;
2. (теряться) выпада́ть; выва́ливаться;
1, 2 см. вы́кінуцца;
3. страд. выбра́сываться, выки́дываться; опуска́ться; см. выкіда́ць
выкіда́ць несов., в разн. знач. выбра́сывать, выки́дывать; (снимать что-л. в тексте, книге — ещё) опуска́ть; см. вы́кінуць
выкі́дванне ср., см. выкіда́нне
выкі́двацца несов., см. выкіда́цца
выкі́дваць несов., см. выкіда́ць;
◊ в. шту́кі (фо́кусы і пад.) — выки́дывать шту́ки (фо́кусы и т.п.)
вы́кідка ж., разг. вы́кидка
вы́кідыш м., в разн. знач. вы́кидыш
вы́кінуты вы́брошенный, вы́кинутый; опу́щенный; см. вы́кінуць