надзіві́ць сов., разг. (многих) удиви́ть
надзіма́льны спец. наду́вочный; надува́тельный;
~ная прыла́да — наду́вочный (надува́тельный) прибо́р
надзіма́льшчык м. надува́льщик
надзіма́льшчыца ж. надува́льщица
надзіма́нне ср. надува́ние, наду́вка ж., наду́в м.
надзіма́ны
1. (надуваемый воздухом) надувно́й;
2. перен. напы́щенный, надме́нный, спеси́вый
надзіма́цца несов.
1. (наполняться воздухом) надува́ться;
2. (съёживаться, взъерошив перья — о птицах) нахо́хливаться, хо́хлиться;
3. перен., разг. (обижаться) надува́ться, ду́ться;
4. перен., разг. (важничать) пы́житься, ду́ться;
5. страд. надува́ться; см. надзіма́ць 1
надзіма́ць несов.
1. в разн. знач. надува́ть;
2. (поднимать, взъерошивать перья — о птицах) нахо́хливать, хо́хлить;
1, 2 см. надзьму́ць
надзіра́цца несов., страд. надира́ться; нарыва́ться; начёсываться; натира́ться, надёргиваться; см. надзіра́ць