разрэ́заць сов.
1. в разн. знач. разре́зать; (нарыв и т.п. — ещё) вскрыть;
р. матэ́рыю — разре́зать мате́рию;
р. варо́жы атра́д — разре́зать вра́жеский отря́д;
р. нары́ў — разре́зать (вскрыть) нары́в;
2. (поранить) поре́зать;
р. нагу́ — поре́зать но́гу;
3. распили́ть;
р. пале́на — распили́ть поле́но
разрэ́званне ср., см. разраза́нне
разрэ́звацца несов., см. разраза́цца
разрэ́зваць несов., см. разраза́ць
разрэкламава́ны разг. разреклами́рованный
разрэкламава́ць сов., разг. разреклами́ровать
разува́нне ср. разува́ние
разува́цца несов., возвр., страд. разува́ться
разува́ць несов. разува́ть