Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

разру́мзацца сов., разг. разреве́ться, разрю́миться

разрумя́нены разрумя́ненный

разрумя́ніцца сов. разрумя́ниться

разрумя́ніць сов. разрумя́нить

разрумя́ньвацца несов., возвр., страд. разрумя́ниваться

разрумя́ньваць несов. разрумя́нивать

разру́ха ж. разру́ха

разрыва́нне I ср. разрыва́ние; см. разрыва́ць I 1

разрыва́нне II ср. разрыва́ние; см. разрыва́ць II

разрыва́цца I несов.

1. в разн. знач. разрыва́ться; см. разарва́цца;

2. страд. разрыва́ться; расте́рзываться; порыва́ться; см. разрыва́ць I;

сэ́рца ~ва́ецца — душа́е́рдце) разрыва́ется;

р. на кава́лкі — разрыва́ться на ча́сти

разрыва́цца II несов., страд. разрыва́ться; см. разрыва́ць II

разрыва́ць I несов.

1. (разделять на части) разрыва́ть; (умерщвлять, разрывая — ещё) расте́рзывать;

2. перен. (прекращать) разрыва́ть, порыва́ть;

1, 2 см. разарва́ць

разрыва́ць II несов. (рылом — о животных) разрыва́ть