ірацыяналі́зм, -му м., филос. иррационали́зм
ірацыяна́льнасць ж., филос., мат. иррациона́льность
ірацыяна́льны филос., мат. иррациона́льный
і́рбіс м., зоол., см. барс
ірвану́цца сов., однокр. рвану́ться
ірвану́ць сов., однокр.
1. рвану́ть; дёрнуть;
і. за валасы́ — рвану́ть (дёрнуть) за́ волосы;
2. в др. знач. рвану́ть;
конь ~ну́ў з ме́сца — ло́шадь рвану́ла с ме́ста;
~ну́ў снара́д — рвану́л снаря́д;
і. до́бры — кусо́к рвану́ть изря́дный куш
ірва́ны
1. прич. тереблённый; см. ірва́ць I 4;
2. прил., в разн. знач. рва́ный;
~ная папе́ра — рва́ная бума́га;
~нае адзе́нне — рва́ная оде́жда;
~ная ра́на — мед. рва́ная ра́на
ірва́цца несов.
1. (на части) рва́ться, разрыва́ться;
2. перен. разрыва́ться, рва́ться;
3. (изнашиваться до дыр) рва́ться, трепа́ться;
4. (о снарядах) рва́ться, взрыва́ться;
5. перен. (стремиться) рва́ться, порыва́ться;
6. страд. рва́ться; трепа́ться; взрыва́ться; тереби́ться; порыва́ться; разрыва́ться; терза́ться; урыва́ться; см. рваць 1-6, 8, 9