Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

dispraise

[dɪsˈpreɪz]

1.

v.t.

не ўхваля́ць, не адабра́ць, выступа́ць супро́ць; вінава́ціць

2.

n.

вымо́ва, нага́на f.

disproof

[dɪsˈpru:f]

n.

аспрэ́чаньне n.

disproportion

[,dɪsprəˈpɔrʃən]

n.

несувыме́рнасьць, дыспрапо́рцыя, непрапарцы́йнасьць f.

disproportional

[,dɪsprəˈpɔrʃənəl]

гл. disproportionate

disproportionate

[,dɪsprəˈpɔrʃənət]

adj.

непрапарцы́йны, несувыме́рны

disprove

[dɪsˈpru:v]

v.t.

аспрэ́чваць, дака́зваць памылко́васьць

disputable

[dɪˈspju:təbəl]

adj.

1) спрэ́чны

2) няпэ́ўны, сумне́ўны

disputant

[dɪˈspju:tənt]

1.

n.

дыспута́нт -а m., удзе́льнік спрэ́чкі

2.

adj.

які́ спрача́ецца, які́ ўдзе́льнічае ў ды́спуце

disputatious

[,dɪspjəˈteɪʃəs]

adj.

які́ лю́біць спрача́цца, ху́ткі да спрэ́чкі, сва́ркі; сварлі́вы

dispute

[dɪˈspju:t]

1.

v.i.

1) спрача́цца, дыскутава́ць

2) свары́цца

2.

v.t.

1) аспрэ́чваць, пярэ́чыць, браць пад сумне́ў, сумнява́цца

2) абмярко́ўваць, дыскутава́ць

3) спабо́рнічаць, спаду́жнічаць

3.

n.

спрэ́чка f., ды́спут -у m., сва́рка f.

beyond dispute — бясспрэ́чны