disrupt
v.
зрыва́ць, спыня́ць; падрыва́ць, перабіва́ць, паруша́ць
disrupt
v.
зрыва́ць, спыня́ць; падрыва́ць, перабіва́ць, паруша́ць
disruption
1) разры́ў -ву
2) парушэ́ньне
disruptive
разбура́льны; перабі́ўны
dissatisfaction
незадаво́ленасьць
dissatisfactory
незадавальня́ючы, незадавальня́льны
dissatisfied
незадаво́лены
dissatisfy
не задавальня́ць, рабі́ць незадаво́леным
dissect
1) разраза́ць, рабі́ць дысэ́кцыю
2) аналізава́ць, разьбіра́ць
dissection
1) разраза́ньне
2) дыссэ́кцыя, анатамава́ньне
3) ана́ліз, разбо́р -у
dissemble
1) маскава́ць, прыкрыва́ць
2) удава́ць; рабі́ць вы́гляд, прыкі́двацца
3) не зварача́ць ува́гі, ігнарава́ць