Verbum

admit

v.t.

1) прызнава́ць; прызнава́цца ў чым

to admit one’s mistake or guilt — прызна́ць сваю́ памы́лку або́ віну́

2) дапушча́ць

it is necessary to admit the possibility of error — Неабхо́дна дапушча́ць магчы́масьць памы́лкі

3) упушча́ць

Windows admit light and air to the room — Во́кны ўпушча́юць у пако́й сьвятло́ й паве́тра

4) дава́ць пра́ва на ўсту́п

This ticket admits one person — Гэ́ты біле́т на адну́ асо́бу

5) прыма́ць

I was admitted to this club last year — Мяне́ прынялі́ ў гэ́ты клюб у міну́лым го́дзе

6) зьмяшча́ць

•

- admit of

admittance

n.

1) до́ступ -у, увахо́д -у; дазво́л -у m. (пра́ва ўвахо́ду ці ўсту́пу)

No admittance — Увахо́д забаро́нены

2) прыём -у m., прыймо (ва ўстано́ву) n

3) Electr. по́ўная право́днасьць

admittedly

adv.

дапушча́льна; агульнапрызна́на; бясспрэ́чна; ма́быць, му́сіць

admit of

дапушча́ць, дазваля́ць

The question admits of no delay — Пыта́ньне ня це́рпіць адкла́ду

admix

v.t.

даме́шваць, прыме́шваць

admixture

n.

пры́месь, даме́шка f.

admonish

v.t.

1) перасьцерага́ць

2) ушчува́ць, дакара́ць, рабі́ць заўва́гу або́ вымо́ву

The teacher admonished the student for his careless work — Наста́ўнік зрабі́ў ву́чню заўва́гу за нядба́йную пра́цу

3) ра́дзіць, павуча́ць

Their guide admonished the mountain climbers to follow him carefully — Правадні́к павуча́ў альпіні́стаў, каб яны́ асьцяро́жна ішлі́ за і́м

4) нага́дваць

She admonished him of his obligation — Яна́ нагада́ла яму́ пра яго́нае абавяза́ньне

admonition

n.

1) перасьцяро́га, заўва́га f.; ушчува́ньне n., вымо́ва f .; павуча́ньне n., напамі́нак -ку m.

2) пара́да, рэкамэнда́цыя f.

admonitory

adj.

павуча́льны, перасьцерага́льны, ушчува́льны

adobe

n.

1) цэ́гла, су́шаная на со́нцы

2) сама́н -у m.

3) буды́ніна з сама́ну

adj.

пабудава́ны зь неапа́ленае цэ́глы, сама́навы

•

- adobe house