stride
1) кро́чыць, сяга́ць
2) пераступа́ць, перасяга́ць
1) кро́чыць
2) сяда́ць, сядзе́ць ве́рхам
1) сяге́нь -ня́
2) даўжыня́ кро́ку
•
- hit one’s stride
- take in stride
- make great strides
- make rapid strides
stride
1) кро́чыць, сяга́ць
2) пераступа́ць, перасяга́ць
1) кро́чыць
2) сяда́ць, сядзе́ць ве́рхам
1) сяге́нь -ня́
2) даўжыня́ кро́ку
•
- hit one’s stride
- take in stride
- make great strides
- make rapid strides
strident
рэ́зкі (го́лас), галасьлі́вы (дамага́ньне)
strife
1) сва́рка
2) змага́ньне
strike
v., struck, struck or stricken, striking
1) удара́ць; нано́сіць уда́р
2) выбіва́ць, адбіва́ць, чака́ніць
3) высяка́ць (аго́нь), чы́ркаць, запа́льваць
4) здава́цца, ура́жваць, рабі́ць ура́жаньне
5) біць
6) мо́цна ўра́жваць, ахапля́ць
7) атакава́ць
8) прыйсьці́ ў галаву́
10) бастава́ць, страйкава́ць
11) выкрасьля́ць, выкасо́ўваць
12) сутыка́цца, урэ́звацца
1) уда́р -у
2) адкрыцьцё пакла́даў (руды, на́фты); нечака́ная ўда́ча
3) забасто́ўка
•
- on strike
- strike a balance
- strike an agreement
- strike it rich
- strike up
strikebreaker
штрэйкбрэ́хер -а
strikebreaking
прымусо́вае спыне́ньне стра́йку
striker
забасто́ўшчык -а, страйко́вец -ўца
strike-bound
ахо́плены стра́йкам
strike an agreement
прыйсьці́ да пагадне́ньня
strike a balance
падво́дзіць баля́нс