Verbum

hard

adj.

1) цьвярды́, цьвёрды, тугі́ (ву́зел)

2) цяжкі́

a hard language to learn — цяжка́я для вывучэ́ньня мо́ва

a hard man to get on — цяжкі́ ў зно́сінах чалаве́к

a hard illness — цяжка́я хваро́ба

a hard winter — цяжка́я, суро́вая зіма́

3) стро́гі, бязьлі́тасны; цьвярды́ (сэ́рца)

a hard master — стро́гі гаспада́р

4) непрые́мны, рэ́зкі

a hard face — непрые́мны твар

a hard laugh — рэ́зкі сьмех

5) стара́нны, шчы́ры (працаўні́к)

6) Phon. цьвёрды (зы́чны)

adv.

1) цьвёрда, мо́цна

hard frozen — мо́цна заме́рзлы (рака́)

2) ця́жка

to breathe hard — ця́жка ды́хаць

3) насі́лу, зь ця́жкасьцю

4) мо́цна

to hit hard — мо́цна ўда́рыць

5) блі́зка

The house stands hard by the bridge — Дом стаі́ць блі́зка да мо́ста

•

- be hard put

- be hard up

- hard and fast

- hard of hearing

hardback

кні́га ў цьвёрдай во́кладцы

harden

v.

1) цьвярдзе́ць, рабі́ць (-ца) цьвёрдым

2) загарто́ўваць (-ца)

3) рабі́ць (-ца) бязду́шным, бязьлі́тасным

4) гартава́ць (пра хара́ктар)

v.i.

1) расьці́, узраста́ць (пра цэ́ны а́кцыяў)

2) зацьвярдзява́ць

hardened

adj.

1) агрубе́лы (го́лас, нату́ра), чэ́рствы; без душы́

2) цьвёрды; загартава́ны

3) зацьвярдзе́лы (пра зы́чны)

hardily

adv.

адва́жна, сьме́ла; наха́бна

hardiness

n.

1) трыва́ласьць, моц f.; фізы́чная сі́ла

2) адва́га f.

3) бесцырымо́ннасьць, наха́бства

hardly

adv.

1) ледзь, як то́лькі, ледзь то́лькі; насі́лу

2) не зусі́м, наўра́д, малавераго́дна

His story is hardly true — Яго́ная гісто́рыя наўра́д ці праўдзі́вая

3) бада́й не

They will hardly come in all this rain — Яны́ бада́й ня пры́йдуць у гэ́ткі дождж

4) насі́лу, зь ця́жкасьцю

money hardly earned — ця́жка заро́бленыя гро́шы

5) суро́ва; лю́та, бязьлі́тасна

hardness

n.

цьвёрдасьць f.

hardpan

n.

1) цьвёрдая падгле́ба f.

2) цьвёрды грунт, гле́ба

3) найніжэ́йшы ўзро́вень

hardship

n.

ця́жкасьці pl. only; няста́чы pl.; няго́ды pl.