Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Страхава́ць ‘забяспечваць, засцерагаць’, ‘заключаць дамову пра выплату кампенсацыі’ (ТСБМ), стрыхава́ць ‘тс’ (Янк. 1), страхо́ўка ‘плацеж паводле дамовы аб кампенсацыі страт’ (Сержп., Бяльк.), стрыхо́ўка ‘тс’ (Янк. 1). З рус.страхова́ть ‘тс’, страхо́вка ‘тс’, якое ад страх, гл. (Фасмер, 3, 772). Магчыма, на падставе эліпсіса ўстойлівых спалучэнняў тыпу на свой страх, параўн. у Даля: “страховать… отдавать кому на страх, на ответ, ручательство”, аналагічна ням.Sorge ‘клопат’ (з больш ранняга ‘страх перад пагрозай’), Versorgen ‘забяспечваць’, гл. Новое в рус. этим., 222.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ануітэ́т
(фр. annuite, ад п.-лац. annuitas = штогадовы плацеж)
від дзяржаўнай пазыкі, з якой крэдытор перыядычна атрымлівае пэўны даход (рэнту), што вызначаецца з улікам сумы пазыкі і працэнтаў з яе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пансіён
(фр. pension, ад лац. pensio = плацеж)
1) закрытая навучальная ўстанова з інтэрнатам і поўным забеспячэннем вучняў у царскай Расіі і некаторых іншых краінах;
2) поўнае забеспячэнне (харчаванне, абслугоўванне) жыльца ў гасцініцы, на кватэры.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
страхо́ўка, ‑і, ДМ ‑хоўцы; Рмн. ‑ховак; ж.
1.Дзеяннепаводледзеясл. страхаваць (у 1, 2 знач.).
2. Страхавая кампенсацыя. Да Шаманскага .. [Шаблонскі] паставіўся вельмі па-сяброўску. — Лён ты заары, Павел Паўлавіч, хоць страхоўку атрымаеш.Дуброўскі.
3.Разм. Страхавы плацеж, узнос. На самым днечку скрыначкі ляжалі даваенныя акладныя лісты і квітанцыі на аплату страхоўкі.Пальчэўскі.
4.перан. Сродак засцярогі ад чаго‑н. непрыемнага, непажаданага. [Капітан:] — Для страхоўкі дзіця прыхапілі, каб больш верагоднай была версія. А што, калі мы не паверым у вашу версію.Сабаленка.Нават Андрэй, маўклівы канспіратар, не стрываў — пекануў дыскутанта адпаведным настрою матам, дадаўшы ў канцы, для страхоўкі, па-нямецку.Брыль.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Rátef -, -n
1) до́ля, ча́стка, ра́та, частко́вы плаце́ж
2) но́рма;
in ~en на ра́ты, у растэрміно́ўку;;
~ des Méhrwerts но́рма дадатко́вай ва́ртасці
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
cash1[kæʃ]n.
1. ная́ўныя гро́шы, гато́ўка;
cash and carry store кра́ма, яка́я гандлю́е за ная́ўныя гро́шы;
cash on delivery накладны́плаце́ж;
cash register ка́савы апара́т, ка́са;
pay by/in cash плаці́ць ная́ўнымі грашы́ма;
sell for cash прадава́ць за ная́ўныя гро́шы
2.infml гро́шы;
be short/out of cash не мець гро́шай
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
страхавы́ Versícherungs-;
страхавы́ по́ліс Versícherungspolice [-s] f -, Versícheшngsschein m -(e)s, -e;
страхавы́ аге́нт Versícherungsagent m -, -en;
страхава́я ўзнагаро́да Versícherungssumme f -, -n;
страхавы́плаце́ж Versícherungsbeitrag m -(e)s, -träge, Versícherungsprämi¦e f -, -n;
страхавы́ ўзнос Versícherungsbeitrag m -(e)s, -beiträge;
страхава́я кампенса́цыя Entschädigungsbeitrag m; (ánerkannte) Schádenssumme f -, -n
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Пла́та1 ’выплата, узнагарода за працу, службу ці за атрыманую рэч’, ’грашовая кампенсацыя’ (ТСБМ, Яруш., Сл. ПЗБ, ТС, Бяльк., Варл., Сцяшк. Сл.), укр.пла́та, рус.пла́та, польск.płaca (< *plat‑ja) ’від аплаты ў судзе’ (XV ст.), пазней ’плата за працу’, старое płata ’аплата’, в.-луж.płata ’плата, плацеж’, чэш.pláce, plat, славац.pláca, plat, славен.plȃt узнагарода’, pláča ’жалаванне’, серб.-харв.пла́та, пла́ћа ’плата, заробак’, макед., балг.плата ’тс’. Прасл.*plata, *platja, утворанае ад *platiti (Банькоўскі, 2, 615), якое ад *platъ > плат1 (гл.), было запазычана ў прагерм. мову (Мартынаў, Язык, 23–24). Паводле Фасмера (3, 274), ад *plata ўтворана *platiti.
Пла́та2 ’гатунак са скуры каніны’ (Касп.), рус.дыял.плат ’моцная скура для ботаў, якая не прапускае ваду’, польск.płat ’кавалак скуры’. Развіліся з плат1 (гл.) ’кавалак палатна’. Канец слова — пад уплывам ску́ра.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Léistungf -, -en
1) вы́кананая пра́ца;
éine hervórragende [vórzügliche] ~ выда́тнае дасягне́нне, выда́тны твор
2) тэх. прадукцы́йнасць, магу́тнасць
3) по́спех, дасягне́нне
4) спарт. рэко́рд, дасягне́нне, вы́нік
5) паспяхо́васць (вучняў і г.д.)
6) паві́ннасць, плацеж;
soziále ~en вы́платы на сацыя́льныя патрэ́бы
7):
~ éines Éides прынясе́нне прыся́гі [кля́твы]
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)