дураслі́віць
‘блазнаваць, сваволіць, дураваць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дураслі́ўлю |
дураслі́вім |
| 2-я ас. |
дураслі́віш |
дураслі́віце |
| 3-я ас. |
дураслі́віць |
дураслі́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
дураслі́віў |
дураслі́вілі |
| ж. |
дураслі́віла |
| н. |
дураслі́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дураслі́ў |
дураслі́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дураслі́вячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
праку́днічаць
‘сваволіць, гарэзнічаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праку́днічаю |
праку́днічаем |
| 2-я ас. |
праку́днічаеш |
праку́днічаеце |
| 3-я ас. |
праку́днічае |
праку́днічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
праку́днічаў |
праку́днічалі |
| ж. |
праку́днічала |
| н. |
праку́днічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праку́днічай |
праку́днічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
праку́днічаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шалапу́ціць
‘дурыцца, блазнаваць, сваволіць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шалапу́чу |
шалапу́цім |
| 2-я ас. |
шалапу́ціш |
шалапу́ціце |
| 3-я ас. |
шалапу́ціць |
шалапу́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
шалапу́ціў |
шалапу́цілі |
| ж. |
шалапу́ціла |
| н. |
шалапу́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шалапу́ць |
шалапу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шалапу́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шалапу́тнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Паводзіць сябе як шалапут; лайдачыць, сваволіць. Не працуе, а шалапутнічае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
запраку́дзіць
‘пачаць пракудзіць - гарэзаваць, сваволіць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запраку́джу |
запраку́дзім |
| 2-я ас. |
запраку́дзіш |
запраку́дзіце |
| 3-я ас. |
запраку́дзіць |
запраку́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
запраку́дзіў |
запраку́дзілі |
| ж. |
запраку́дзіла |
| н. |
запраку́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запраку́дзь |
запраку́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запраку́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзы́гаць
‘сваволіць, гарэзаваць; заігрываць, заляцацца; хутка бегаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзы́гаю |
дзы́гаем |
| 2-я ас. |
дзы́гаеш |
дзы́гаеце |
| 3-я ас. |
дзы́гае |
дзы́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
дзы́гаў |
дзы́галі |
| ж. |
дзы́гала |
| н. |
дзы́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзы́гай |
дзы́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзы́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бунтаўшчы́к, ‑а. м.
Удзельнік бунту 1, бунтар. [Казацкі афіцэр:] — Крамольнікі! Бунтаўшчыкі! Для вас ужо царскія законы — не законы?! Сваволіць? Бунтаваць? Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
figlować
незак. сваволіць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
закаламе́сіць
‘пачаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; закаламуціць што-небудзь, унесці ў што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шу |
закаламе́сім |
| 2-я ас. |
закаламе́сіш |
закаламе́сіце |
| 3-я ас. |
закаламе́сіць |
закаламе́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
закаламе́сіў |
закаламе́сілі |
| ж. |
закаламе́сіла |
| н. |
закаламе́сіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаламе́сь |
закаламе́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закаламе́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
закаламе́шваць
‘пачынаць каламесіць - сваволіць, гарэзіць; каламуціць што-небудзь, уносіць у што-небудзь блытаніну’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаламе́шваю |
закаламе́шваем |
| 2-я ас. |
закаламе́шваеш |
закаламе́шваеце |
| 3-я ас. |
закаламе́швае |
закаламе́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
закаламе́шваў |
закаламе́швалі |
| ж. |
закаламе́швала |
| н. |
закаламе́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаламе́швай |
закаламе́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
закаламе́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)