Verbum

анлайнавы слоўнік

ву́гал, -гла́ м., в разн. знач. у́гол;

прамы́ в. — геом. прямо́й у́гол;

тупы́ в. — геом. тупо́й у́гол;

пад вугло́м у 60° — мат. под угло́м 60°;

в. адбіцця́ — физ. у́гол отраже́ния;

в. падзе́ння — физ. у́гол паде́ния;

в. прыцэ́лу — воен. у́гол прице́ла;

завярну́ць за в. — заверну́ть за у́гол;

рубі́ць у в. — плотн. руби́ть в у́гол;

○ пло́скі в. — геом. пло́ский у́гол;

◊ з-за вугла́ — из-за угла́;

згла́дзіць во́стрыя вуглы́ — сгла́дить о́стрые углы́;

зрэ́заць в. — сре́зать у́гол

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разгарну́ць сов.

1. в разн. знач. разверну́ть;

р. га́ндаль — разверну́ть торго́влю;

р. сцяг — разверну́ть зна́мя;

р. скру́так — разверну́ть свёрток;

р. ро́ту — разверну́ть ро́ту;

р. барацьбу́ — разверну́ть борьбу́;

р. перспекты́вы — разверну́ть перспекти́вы;

2. (сено, зерно и т.п.) разгрести́;

3. (книгу, тетрадь) раскры́ть, разверну́ть; откры́ть;

4. (что-л. скомканное) распра́вить, распрями́ть;

5. разостла́ть;

р. по́сцілку на траве́ — разостла́ть пости́лку на траве́;

6. (объятия) раскры́ть, откры́ть;

○ р. крыву́ю (пры́зму і да т.п.) — мат. разверну́ть криву́ю (при́зму и т.п.)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

różnica

różnic|a

ж.

1. розніца;

~a wieku — розніца ў гадах;

~a czasu — розніца ў часе;

~a w gatunku — розніца ў гатунках;

~a polega na tym, że ... — розніца ў тым, што...;

2. рознагалоссе; разыходжанне;

~a pogłądów — разыходжанне ў поглядах;

3. мат. рознасць;

to nie robi ~y — гэта не мяняе справы; гэта не мае значэння

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Клок ₁ ’жыццёвая сіла ў зярне’ (Чач., КЭС, лаг.). Гл. клёк.

Клок ₂ ’касмык, жмут сена, валасоў’ (Мат. Гом., Нар. сл., Сл. паўн.-зах.). Укр. клоччя, рус. клок ’тс’, балг. клъчище, серб.-харв. ку̑к, славен. kólke ’пакулле’, польск. kłak ’касмык, пакулле’. Найбольш верагодная версія да *plъkъ, генетычна суаднесенага з літ. plaukaĩ ’валасы’, лат. plaukas ’валокны’, с.-в.-ням. floccho ’касмык’ (Мацэнаўэр LF, 51, 125; Фасмер, 2, 252). Іншыя этымалогіі бяздоказныя.