Verbum

анлайнавы слоўнік

рытмізо́ваны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	рытмізо́ваны	рытмізо́ваная	рытмізо́ванае	рытмізо́ваныя
Р.	рытмізо́ванага	рытмізо́ванай	рытмізо́ванага	рытмізо́ваных
Д.	рытмізо́ванаму	рытмізо́ванай	рытмізо́ванаму	рытмізо́ваным
В.	рытмізо́ваны	рытмізо́ваную	рытмізо́ванае	рытмізо́ваныя
Т.	рытмізо́ваным	рытмізо́ванай рытмізо́ванаю	рытмізо́ваным	рытмізо́ванымі
М.	рытмізо́ваным	рытмізо́ванай	рытмізо́ваным	рытмізо́ваных

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

фланкуючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	фланкуючы	фланкуючая	фланкуючае	фланкуючыя
Р.	фланкуючага	фланкуючай фланкуючае	фланкуючага	фланкуючых
Д.	фланкуючаму	фланкуючай	фланкуючаму	фланкуючым
В.	фланкуючы фланкуючага	фланкуючую	фланкуючае	фланкуючыя
Т.	фланкуючым	фланкуючай фланкуючаю	фланкуючым	фланкуючымі
М.	фланкуючым	фланкуючай	фланкуючым	фланкуючых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

флуарэсцы́руючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	флуарэсцы́руючы	флуарэсцы́руючая	флуарэсцы́руючае	флуарэсцы́руючыя
Р.	флуарэсцы́руючага	флуарэсцы́руючай	флуарэсцы́руючага	флуарэсцы́руючых
Д.	флуарэсцы́руючаму	флуарэсцы́руючай	флуарэсцы́руючаму	флуарэсцы́руючым
В.	флуарэсцы́руючы флуарэсцы́руючага	флуарэсцы́руючую	флуарэсцы́руючае	флуарэсцы́руючыя
Т.	флуарэсцы́руючым	флуарэсцы́руючай флуарэсцы́руючаю	флуарэсцы́руючым	флуарэсцы́руючымі
М.	флуарэсцы́руючым	флуарэсцы́руючай	флуарэсцы́руючым	флуарэсцы́руючых

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

функцыяні́руючы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	функцыяні́руючы	функцыяні́руючая	функцыяні́руючае	функцыяні́руючыя
Р.	функцыяні́руючага	функцыяні́руючай функцыяні́руючае	функцыяні́руючага	функцыяні́руючых
Д.	функцыяні́руючаму	функцыяні́руючай	функцыяні́руючаму	функцыяні́руючым
В.	функцыяні́руючы функцыяні́руючага	функцыяні́руючую	функцыяні́руючае	функцыяні́руючыя
Т.	функцыяні́руючым	функцыяні́руючай функцыяні́руючаю	функцыяні́руючым	функцыяні́руючымі
М.	функцыяні́руючым	функцыяні́руючай	функцыяні́руючым	функцыяні́руючых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шука́емы

дзеепрыметнік, залежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	шука́емы	шука́емая	шука́емае	шука́емыя
Р.	шука́емага	шука́емай шука́емае	шука́емага	шука́емых
Д.	шука́емаму	шука́емай	шука́емаму	шука́емым
В.	шука́емы шука́емага	шука́емую	шука́емае	шука́емыя
Т.	шука́емым	шука́емай шука́емаю	шука́емым	шука́емымі
М.	шука́емым	шука́емай	шука́емым	шука́емых

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пове́ргнуть сов.

1. уст. (свалить) звалі́ць, павалі́ць; (бросить) кі́нуць; (положить) пакла́сці; (свергнуть) зве́ргнуць, зры́нуць;

2. перен. (победить) перамагчы́; адо́лець;

пове́ргнуть врага́ перамагчы́, адо́лець во́рага;

3. перен. (в тяжёлое состояние) прыве́сці (у ця́жкі стан); (бросить) кі́нуць; (нагнать) нагна́ць (што); (погрузить) агарну́ць (чым); см. поверга́ть;

◊

пове́ргнуть в прах зні́шчыць дашчэ́нту;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падпарадкава́нне н.

1. (дзеянне) Unterwérfung f -, -en, Únterordnung f -, -en; юрыд. Unterstéllung f -, -en;

2. (стан) Unterstéllung f;

службо́вае падпарадкава́нне díenstliche Unterstéllung;

быць у падпарадкава́нні úntergeordnet sein (у каго-н. D);

3. грам. Únterordnung f -, Hypotáxe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

мабіліза́цыя

(фр. mobilisation, ад лац. mobilis = рухомы)

1) перавод узброеных сіл дзяржавы з мірнага становішча ў поўную баявую гатоўнасць; прызыў ваеннаабавязаных запасу ў армію ў час вайны;

2) перан. прывядзенне сіл, сродкаў у актыўны стан, каб забяспечыць паспяховае выкананне якога-н. задання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дзіку́нства, ‑а, н.

1. Уласцівасць і стан дзікунскага; дзікасць. У Караліне меўся адбыцца сход сялян, які павінен быў вырашыць пытанне, ці жыць калектыўна, ці гібець у аднаасобніцкім дзікунстве. Сабаленка.

2. Паводзіны, учынкі дзікуна. — Вось яшчэ дзікунства! Да чалавека нельга зайсці. Выдумалі. Шамякін. Даведаўшыся, Загорскі пачаў судзіць сябе і забойцу. Так, гэтаму варварству і дзікунству няма апраўдання. Караткевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

жало́ба, ‑ы, ж.

1. Стан смутку з прычыны чыёй‑н. смерці, народнага гора, бедства, які выражаецца ў нашэнні асобай вопраткі, адмене гулянак і інш. Жалоба па загінуўшых воінах. Прыспусціць у жалобе сцягі. □ — Калі памрэ стары Юстын, то вяселле не скора справіш. Жалоба, цэлы год чакаць. Чарнышэвіч.

2. Чорнае адзенне, павязка, вуаль і пад. як сімвал смутку. Насіць жалобу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)