шваргану́ць
‘ударыць каго-небудзь (шваргануць каго-небудзь і каму-небудзь); прашмыгнуць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шваргану́ |
шварганё́м |
| 2-я ас. |
шваргане́ш |
шварганяце́ |
| 3-я ас. |
шваргане́ |
шваргану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шваргану́ў |
шваргану́лі |
| ж. |
шваргану́ла |
| н. |
шваргану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шваргані́ |
шваргані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шваргану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
подшути́ть сов. паджартава́ць (з каго, з чаго), пажартава́ць (з каго, з чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подшу́чивать несов. паджарто́ўваць (з каго, з чаго), жартава́ць (з каго, з чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
труни́ть несов. паке́пліваць (з каго, з чаго), насміха́цца (з каго, з чаго).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КАНТА́КТ (ад лац. contactus дакрананне),
1) судакрананне, непасрэдная блізкасць да месца знаходжання чаго-н. ці каго-н.
2) Сувязь, узаемадзеянне, узгодненасць у рабоце; узаемаразуменне.
3) Паверхня, месца, зона судакранання чаго-н.
4) Судакрананне, злучэнне чаго-н. Напр., К. электрычны — злучэнне 2 праваднікоў, пры якім эл. ток можа ісці ад аднаго правадніка да другога; паверхня судакранання праваднікоў току ці прыстасаванне, якое забяспечвае такое злучэнне.
т. 7, с. 602
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАХДЗІ́ (араб. той, каго вядуць сапраўдным шляхам),
у ісламе — прадвеснік блізкага канца свету, які павінен адрадзіць першапачатковую «чысціню» ісламу; у шыітаў — 12-ы, «схаваны», імам. Ідэя М. часта выкарыстоўвалася правадырамі паўстанняў і рухаў у мусульм. свеце. М. абвяшчалі сябе Убайдалах (заснавальнік дынастыі Фатымідаў у 10 ст.), Мухамед ібн Тумарт (першы з Альмахадаў, 12 ст.), Мухамед Ахмед ва Усх. Судане (гл. Махдзі Суданскі).
т. 10, с. 224
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
извини́ться папрасі́ць прабачэ́ння (у каго);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
внима́ть несов. слу́хаць (каго, што).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крывабо́чыць
‘кланіцца набок; рабіць каго-небудзь, што-небудзь крывабокім, скрыўляць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
крывабо́чу |
крывабо́чым |
| 2-я ас. |
крывабо́чыш |
крывабо́чыце |
| 3-я ас. |
крывабо́чыць |
крывабо́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
крывабо́чыў |
крывабо́чылі |
| ж. |
крывабо́чыла |
| н. |
крывабо́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
крывабо́ч |
крывабо́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
крывабо́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
муры́жыць
‘церці, няўмела вастрыць што-небудзь; сварыцца на каго-небудзь; мучыць каго-небудзь, тузаючы, торгаючы’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
муры́жу |
муры́жым |
| 2-я ас. |
муры́жыш |
муры́жыце |
| 3-я ас. |
муры́жыць |
муры́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
муры́жыў |
муры́жылі |
| ж. |
муры́жыла |
| н. |
муры́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
муры́ж |
муры́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
муры́жачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)