шо́мпал, ‑а,
Спецыяльны стрыжань, прызначаны для чысткі і змазвання канала ствала ручной агнястрэльнай зброі, а таксама — у старажытнай зброі — для забівання з дула зарада ў пісталеты і стрэльбы.
[Ад ням. Stempel.]
шо́мпал, ‑а,
Спецыяльны стрыжань, прызначаны для чысткі і змазвання канала ствала ручной агнястрэльнай зброі, а таксама — у старажытнай зброі — для забівання з дула зарада ў пісталеты і стрэльбы.
[Ад ням. Stempel.]
шо́мпальны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да шомпала.
2. Які зараджаецца праз дула.
шо́па, ‑ы,
шо́рах, ‑у,
1. Глухі гук, шамаценне, шорганне ад лёгкага руху, дотыку, сутыкнення чаго‑н. з чым‑н.
2.
шо́рац,
шорг,
шо́рганне, ‑я,
шо́ргат, ‑у,
1. Слабы, невыразны шум ад руху, трэння аднаго прадмета аб другі.
2.
шо́ргацца, ‑аецца;
Шаравацца, церціся аб што‑н.
шо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Утвараць шоргат, шорах, тручы, праводзячы чым‑н. па якой‑н. паверхні.
2. Хадзіць, не падымаючы ног.
3. Мацаць, абмацваць рукой што‑н., шукаючы што‑н.
4. Скрэбці, церці, удараць і пад., утвараючы шоргат, шапаценне.
5. Моцна з шумам ліць (пра дождж).