Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

ушпіля́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ушпіляць.

ушпіля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Разм. Густа ўкрыць чым‑н.

ушрубава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ушрубаваць.

ушрубава́цца, ‑буецца; зак.

Увайсці ўсярэдзіну пры вярчэнні; укруціцца.

ушрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Вярчэннем увесці ў сярэдзіну чаго‑н. укруціць.

ушрубо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушрубоўваць — ушрубаваць.

ушрубо́ўвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да ушрубавацца.

2. Зал. да ушрубоўваць.

ушрубо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ушрубаваць.

ушту́рхванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уштурхваць — уштурхнуць.

ушту́рхвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да уштурхнуцца.

2. Зал. да уштурхваць.