Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

ушасцёх, прысл.

У колькасці шасці чалавек (толькі пра мужчын або толькі пра жанчын).

ушасцяры́х, прысл.

Колькасцю ў шэсць асоб (рознага полу) або істот (ніякага роду).

ушку́й, ‑я, м.

Старадаўняя пласкадонная лодка з парусамі і вёсламі.

ушмальцава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад ушмальцаваць.

ушмальцава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.

Тое, што і зашмальцавацца.

ушмальцава́ць, ‑цую, ‑цуеш, ‑цуе; зак., што.

Тое, што і зашмальцаваць.

ушмальцо́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да ушмальцавацца.

2. Зал. да ушмальцоўваць.

ушмальцо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да ушмальцаваць.

ушмо́ргванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушморгваць — ушморгнуць.

ушмо́ргвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да ушморгваць.