ацяжа́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць;
Тое, што і абцяжарыць.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuацяжэ́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які стаў важкім, цяжэйшым.
2. Які стаў нерухомым, вялым; перастаў нармальна дзейнічаць (ад стомы, ап’янення, болю і пад.).
ацяжэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе;
1. Стаць важкім, цяжэйшым.
2. Стаць нерухомым, вялым; перастаць нармальна дзейнічаць (ад стомы, ап’янення, болю і пад.).
ацяка́нне, ‑я,
ацяка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
ацялі́цца, ацеліцца;
Нарадзіць, прывесці цяля.
ацямне́ць, ‑ее;
ацянёны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
ацяні́ць, ацяню, аценіш, ацаніць;
Кінуць цень на паверхню чаго‑н.
ацяня́цца, ‑яецца;