Verbum

уджа́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уджаліць.

•••

Як уджалены — вельмі рэзка, імкліва (падскочыць, падхапіцца і пад.).

уджа́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць.

Зак. да джаліць.

уджгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Разм.

1. каго. Балюча ўкалоць хабатком, джалам; кусануць, уджаліць (пра насякомых).

2. перан.; каго, па чым. Хвоснуць, сцебануць; ударыць.

3. перан. Знікнуць, уцячы.

удзвю́х, прысл.

У колькасці дзвюх жанчын. Дзяўчаты, не вячэраўшы, паклаліся спаць, удзвюх на ложку. Пташнікаў.

удзевяцёх, прысл.

У колькасці дзевяці чалавек (толькі пра мужчын ці толькі пра жанчын).

удзевяцяра́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да удзевяцярыцца.

2. Зал. да удзевяцяраць.

удзевяцяра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да удзевяцярыць.

удзевяцяро́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад удзевяцярыць.

удзевяцяры́х, прысл.

Колькасцю ў дзевяць асоб рознага полу або істот ніякага роду.

удзевяцяры́цца, ‑рыцца; зак.

Павялічыцца ў дзевяць разоў.