тахеаме́трыя, ‑і, ж.
Спец.
1. Дальнамерная тапаграфічная здымка для складання плана з рэльефам мясцовасці.
2. Раздзел геадэзіі, які займаецца вывучэннем метадаў гэтай здымкі.
тахео́метр, ‑а, м.
Спец. Геадэзічны прыбор для вымярэння адлегласцей і вызначэння рознасці вышынь пры тапаграфічных здымках.
[Ад грэч. tachýs, tachéos — хуткі, скоры і metreō — вымяраю.]
тахікарды́я, ‑і, ж.
Значнае паскарэнне работы сэрца, абумоўленае рознымі фізіялагічнымі і паталагічнымі ўплывамі.
[Ад грэч. tachýs — хуткі, скоры і kardía — сэрца.]
тахі́на, ‑ы, ж.
Карыснае двухкрылае насякомае, якое знішчае садовых шкоднікаў.
та́хканне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. тахкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. «Трэба заснуць і мне», — шапнуў [Алесь] у душы, без слоў, палажыўшы на грудзях далоні. Пад імі спакваля адчулася цяпло і маладое, упартае тахканне сэрца. Брыль. Пад тахканне вагонных колаў .. [Стэфа] задрамала і абудзілася, калі поезд падыходзіў да незнаёмага прыстапцыйнага будынка. Савіцкі.
та́хкаць, ‑ае; незак.
Разм.
1. Стукаць. Тахкае і прарэзліва шуміць за Грынямі на рацэ калгасная лесапілка. Пташнікаў. / Пра часткі механізмаў, што працуюць. Непадалёк .. аднастайна тахкаў рухавічок перасовачнай электрастанцыі. Броўка. / Пра аўтаматычную зброю. Тахкае кулямёт.
2. Рытмічна пульсаваць, моцна біцца, стукаць (пра сэрца). Моцна-моцна тахкае .. сэрца, нібы хочучы вырвацца, паляцець з грудзей. Лынькоў. Сэрца ў .. [Цімоха] тахкала так моцна, што, мабыць, пачуў і .. [Сымон]. Навуменка. // безас. Пра пачуццё шуму, удараў (у галаве, вушах і пад.). Тахкае і баліць у галаве. Чорны.
тахо́метр, ‑а, м.
Спец. Прыбор для вымярэння скорасці вярчэння.
[Ад грэч. tachys — хуткасць, скорасць і metreō — вымяраю.]
тахта́, ‑ы, ДМ ‑хце, ж.
Шырокая канапа без спінкі. Васіль Пятровіч ляжаў на тахце ў сталовай і чытаў. Карпаў. На тахце ляжала многа розных шаўковых падушак і валікаў, каля тахты стаяў таршэр з чырвоным абажурам. Рамановіч.
тахці́ць, ‑хчу, ‑хціш, ‑хціць; незак.
Абл. Гаціць, пракладваць дарогу праз балоцістае месца. Паноў — хоць грэблі тахці імі. Мурашка.
та́цкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да татаў, які належыць, уласцівы ім. Тацкая мова. Тацкія звычаі.