Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

таво́тнік, ‑а, м. і таво́тніца, ‑ы, ж.

Пасудзіна для тавоту. Хлапчук стаяў на гусеніцы і заядла арудаваў тавотніцай. Хадановіч.

таво́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тавоту.

тага́л,

гл. тагалы.

тагале́зец,

гл. тагалезцы.

тагале́зка,

гл. тагалезцы.

тагале́зскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Тога, тагалезцаў, які належыць, уласцівы ім. Тагалезская культура.

тагале́зцы, ‑аў; адз. тагалезец, ‑зца, м.; тагалезка, ‑і, ДМ ‑зцы; мн. тагалезкі, ‑зак; ж.

Народ Тога.

тага́лка,

гл. тагалы.

тага́лы, ‑аў; адз. тагал, ‑а, м.; тагалка, ‑і, ДМ ‑лцы; мн. тагалкі, ‑лак; ж.

Народ, які насяляе Філіпіны.

тага́льскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да тагалаў, які належыць, уласцівы ім. Тагальская мова.