Verbum

сунасле́дніца, ‑ы, ж.

Жан. да сунаследнік.

суні́зм, ‑у, м.

Кірунак у ісламе, які прызнае суну нароўні з каранам.

суніма́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да суняцца.

2. Зал. да сунімаць.

суніма́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да суняць.

суні́т, ‑а, М ‑ніце, м.

Мусульманін — паслядоўнік сунізму.

суні́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да суніт.

суні́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да сунізму, сунітаў.

суні́цы, ‑ніц; адз. суніца, ‑ы, ж.

1. Шматгадовая травяністая ягадная расліна сямейства ружакветных з белымі кветкамі і пахучымі ружова-чырвонымі пладамі. А ўнізе навакол цвілі, адцвіталі суніцы. Лынькоў.

2. Пахучыя салодкія ці кісла-салодкія ягады гэтай расліны. Мы з Галінкай назбіралі збанок суніц. Васілевіч. Андрэй пачаставаў суніцамі Веру і швагерак. Кулакоўскі. Летам каля старых сухіх пнёў вельмі рана паспяваюць духмяныя суніцы. Ігнаценка.

суні́чка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Ласк. да суніца (у 2 знач.).

суні́чнік, ‑у, м., зб.

Кусцікі сунічнага ягадніку. Ля мізэрных на пяску сасонак .. зелянее шыракалісты сунічнік — першы ягаднік вясны. Пташнікаў. Плёўся, пусціўся лапушысты сунічнік. Сачанка.