Verbum

суадне́сці, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце; пр. суаднёс, ‑несла; зак., што.

Выявіць суадносіны паміж чым‑н.; супаставіць, параўнаць. Суаднесці паняцці. □ Пісьменнік [Лобан у трылогіі «Шэметы»] звяртаецца да публіцыстычных адступленняў гісторыка-рэвалюцыйнага характару,.. каб суаднесці мясцовыя падзеі з падзеямі, якія адбываліся ва ўсёй краіне. Дзюбайла.

суадне́сціся, ‑нясецца; зак.

Стаць суаднесеным, супастаўленым.

суадно́сіны, ‑сін; адз. няма.

Узаемныя адносіны; узаемная сувязь, залежнасць розных велічынь, прадметаў, з’яў. Суадносіны сіл. □ Усе зычныя знаходзяцца ў пэўных суадносінах, утвараючы сістэму зычных беларускай мовы. Юргелевіч.

суадно́сіцца, ‑носіцца; незак.

1. Незак. да суаднесціся.

2. Зал. да суадносіць.

суадно́сіць, ‑ношу, ‑носіш, ‑носіць.

Незак. да суаднесці.

суадно́снасць, ‑і, ж.

Уласцівасць суадноснага. Суадноснасць паняццяў.

суадно́сны, ‑ая, ‑ае.

Такі, які можа быць суаднесены з чым‑н. Суадносныя паняцці.

суаднясе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. суадносіць — суаднесці.

суайчы́ннік, ‑а, м.

Чалавек, які мае з кім‑н. агульную айчыну. І вось .. збылося геніяльнае прадбачанне нашага вялікага суайчынніка К. Э. Цыялкоўскага аб тым, што чалавецтва не застанецца вечна на Зямлі. «Звязда».

суайчы́нніца, ‑ы, ж.

Жан. да суайчыннік.